در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٤ - ٦ - بطلان قاعده فرق بين انواع و اشخاص

از امام مالك به طور صحيح نقل شده است كه گفت:

«خداوند عمرو بن عُبيد- زاهد مشهور- را لعنت كند».

و از محمّد بن حسن، همراه و همكار ابوحنيفه نقل شده است كه از ابوحنيفه شنيدم كه مى‌گويد:

«خداوند، عمرو بن عبيد را لعنت كند».

ابن جوزى از قاضى بن يعلى با اسناد، از صالح بن احمد بن حنبل نقل كرده است:

«روزى به پدرم گفتم: عدّه‌اى ما را منتسب به تولا و دوستى يزيد مى‌كنند؟ پدرم گفت: پسرم! مگر كسى كه به خدا ايمان داشته باشد، مى‌تواند يزيد را دوست داشته باشد؟! چرا لعنت نكنيم كسى را كه خدا در قرآن او را لعنت كرده است؟! در اين آيه شريفه خداوند مى‌فرمايد:

فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِن تَوَلَّيْتُمْ أَن تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ* أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ.[١]

«پس آيا اميد داريد كه اگر بازگشتيد، در زمين فساد كنيد و قطع رحم نماييد؟ آنان كسانى هستند كه خدا ايشان را لعنت كرده و آنان را كر و كور گردانيده است».


[١] - محمّد( ٤٧): ٢٣- ٢٢.