همانا تشيع از گروهى از صحابه آغاز شد كه در محبت خود به على خالص بودند و او را سزاوارتر از ديگران بر خلافت مى‌دانستند، واين به خاطر صفاتى بود كه در على ديده بودند. مشهورترين اين گروه از صحابه عبارتند از سلمان، ابوذر و مقداد.[١]

٣- دكتر صبحى صالح مى‌گويد:

كان بين الصحابة حتى فى عهد النبى شيعة لربيبه على منهم ابوذر و المقداد و جابر بن عبد الله و ابى بن كعب و ابوطفيل و عباس بن عبد المطلب و جميع بنيه و عمار و ابوايوب.

در ميان صحابه‌ى رسول خدا (ص) و در زمان خود آن حضرت شيعيان و هواداران على وجود داشته‌اند كه ابوذر، مقداد، جابر، ابى بن كعب، ابوطفيل، عباس و همه فرزندانش و عمار و ابوايوب از اين گروه هستند.[٢]

٤- ابن خلدون از تاريخ نويسان برجسته اهل سنت مى‌گويد:

[١] . ضحى الاسلام احمد امين، ج ٣، ص ٢٠٩.

[٢] . النظوم الاسلاميه، ص ٩٦.