شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ١٧ - زندگى نامهى استاد الفقهاء والمجتهدين، ميرزا جواد تبريزى قدس سره

زارها فله الجنة

».[١] تا با دلى داغدار و حركتى ماندگار، در اين فاجعه عظمى با حضرتش همدردى كرده و به همه مشتاقان بگويد: اى دوستان اهل بيت عليهم السلام، اى محبّان اهل ولاء بر حذر باشيد و نگذاريد حرف‌هاى انحرافى عده‌اى جاهل، عوام از مردم را، از نيل به فوز اعظم دلسرد كنند، و اين نداى جاويد در گوش فلك و ملك پيچيد كه سالكان سعادت، راهى جز دست بدامان شدن اهل بيت عليهم السلام ندارند.

اين مرد ملكوتى سال‌ها در جوار حرم جبروتى وصى بر حق آخرين رسول سرمدى، نفس خويش را به عطر مضجع اميرمؤمنان عليه السلام معطر نمود و در تهذيب و تزكيه سخت كوشيد و در عين حال در حلقه درس فقهاء و اكبار فقه و اصول كه هر كدام استوانه وزين در آن بودند حضور فعال يافت از جمله اساتيد ايشان، مى‌توان به آياتى چون: آيت اللَّه بروجردى رحمه الله، آيت اللَّه سيد عبدالهادى شيرازى رحمه الله، آيت اللَّه خويى رحمه الله، آيت اللَّه حجّت كوه كمره‌اى رحمه الله، آيت اللَّه زنوزى رحمه الله، آيت اللَّه خوانسارى رحمه الله و ... اشاره كرد و نيز جلب اعتماد ويژه استادان مبرّز حوزه،

[١]- كامل الزيارات، ص ٥٣٦، ح ٨٢٦؛ ثواب الاعمال، ص ٩٨؛ عيون اخبار الرضا عليه السلام، ج ١، ص ٢٩٩؛ وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٥٧٦ و ج ١٠، ص ٤٥٢؛ بحارالانوار، ج ٤٨، ص ٣١٦ و ج ٥٧، ص ٢٢٨ و ج ٩٩، ص ٢٦٥.