شعائر حسينى - تبريزى، جعفر - الصفحة ٩٣

مى‌شوند و با اندوه ما غمگين مى‌گردند. آگاه باش! تو هنگام مرگ، شاهد حضور پدرانم بر بالين خويش خواهى بود».

قال الصّادق عليه السلام: «اللّهم ... وَ ارْحَمْ تِلْكَ الاعْيُنَ الَّتي جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْكَ الْقُلُوبَ الَّتي جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا وَ ارْحَمِ الّصَرْخَةَ الّتي كانَتْ لَنا؛[١]

امام صادق عليه السلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بيت، چنين دعا مى‌كرد و مى‌فرمود: خدايا ... آن ديدگان را كه اشكهايش در راه ترحّم بر ما جارى شده و دلهايى را كه بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فريادها و ناله هايى را كه در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده».

قالَ الصّادقُ عليه السلام: «مَنْ دَمِعَتْ عَيْنُهُ فينَا دَمْعَةً لِدَمٍ سُفِكَ لَنا اوْ حَقٍّ لَنا نُقِصْناهُ اوْ عِرْضٍ انْتُهِكَ لَنا اوْلِاحَدٍ مِنْ شيعَتِنا بَوَّاءهُ اللّهُ تَعالى بِها فِي الْجَنَّةِ حُقُباً؛[٢]

امام صادق عليه السلام فرمود: هر كس كه چشمش در راه ما گريان شود، بخاطر خونى كه از ما ريخته شده است، يا حقى كه از ما گرفته‌اند، يا آبرويى كه از ما يا يكى از شيعيان ما برده و هتك حرمت كرده‌اند، خداى متعال به همين سبب، او را در بهشت جاودان، براى ابد جاى مى‌دهد».

[١]. بحارالانوار، ج ٩٨، ص ٨.

[٢]. امالى شيخ مفيد، ص ١٧٥.