تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ١٧٤ - نه - حفظ حجاب

را متزلزل مى‌سازد و مردان ضعيف را تحت‌تأثير قرار مى‌دهد كه به دنبال اين‌گونه تمتّعات بروند و از زندگى و همسر خود، غافل شوند كه باز هم لطمه آن، به زنان وارد مى‌شود.

امّا آيه ديگرى كه در مورد حجاب نازل شده، اين آيه است:

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‌ أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً.[١]

اى پيامبر! به همسران و دختران و زنان مؤمنان بگو كه روسرى‌هاى بلند خود را بر خويش فروافكنند. اين كار براى اين‌كه [از كنيزان و يا بى‌بندوباران‌] شناخته شوند و مورد آزار قرار نگيرند، بهتر است. [و اگر تاكنون خطا و كوتاهى‌اى از آنها سر زده،] خداوند همواره غفور و رحيم است).

اين آيه، پس از آيه ٣١ سوره نور نازل شده است. درواقع، تأكيدى است بر حكم پيشين كه زنان، در اين امر، سهل‌انگارى نكنند و به اهميت آن واقف شوند. در اين آيه، ديگر حدود حجاب تكرار نمى‌شود؛ بلكه فقط تأكيد مى‌شود كه پوششى كه داريد (جلباب) را طورى قرار دهيد كه شما را بپوشاند و در آن، سهل‌انگار نباشيد.

در تفسير جلباب، سه احتمال وجود دارد:

١. پارچه بزرگى كه از روسرى بلندتر است و سر و گردن و سينه‌ها را مى‌پوشاند؛

٢. مقنعه و خمار (روسرى)؛

٣. پيراهن گشاد.

احتمال دوم ضعيف است؛ زيرا مقنعه و خمار، روسرى بلندى است كه زنان عرب مى‌پوشيدند، هنوز هم با همين لفظ رايج است و نيازى نبود كه از لفظ «جلباب» استفاده شود. احتمال سوم نيز از آن جهت ضعيف است كه پيراهن گشاد، با واژه «يدنين»- كه به معناى نزديك كردن يا دور كردن است-، تناسب ندارد؛ چراكه پيراهن گشاد، خودبه‌خود، دور بدن است و اصلا مجالى براى دور گردن ندارد.

[١]. سوره احزاب، آيه ٥٩.