تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ١٢٣ - و - جداسازى بستر كودكان

همچنين فرمود:

الصّبىّ و الصّبىّ، و الصّبىّ و الصّبيّه، و الصّبيّة و الصّبيّة يفرّق بينهم فى المضاجع لعشر سنين.[١]

رختخواب كودكان ده‌ساله، چه پسر با پسر، يا دختر با پسر، يا دختر با دختر باشد بايد از هم جدا باشد.

نيز فرمود:

مرّوا صبيانكم بالصّلاة إذا كانوا أبناء سبع سنين ... و فرّقوا بينهم فى المضاجع إذا كانوا أبناء عشر سنين.[٢]

كودكانتان را از هفت سالگى، امر به نماز كنيد و بستر آنها را از ده سالگى، از يكديگر جدا سازيد.

ملاحظه مى‌شود كه در احاديث براى جدا خوابيدن كودكان از يكديگر، سن‌هاى مختلف: شش، هفت و ده، مطرح شده‌اند. در اين‌كه منظور از اين تفاوت سنّى چيست، مى‌توان به صورت زير، احاديث را جمع كرد: اين سه حديث باهم تناقض ندارند؛ زيرا در حديث اوّل، بر شش سالگى تمام دلالت دارد و حديث دوم و سوم، بر آغاز هفت‌سالگى. البته باتوجّه به حديثى كه نقل شد، مبنى بر عدم جواز بوسه زدن به دختر شش سال به بالا و پسر هفت‌ساله و تحريك‌پذيرى دختران در سنين كمتر از پسران، احتمال دارد حديثى كه جدا خوابيدن كودكان را در شش سالگى تبيين مى‌كند، به دختران اختصاص داشته باشد و حديث دوم و سوم كه هفت‌سالگى را مطرح مى‌سازد، تنها مربوط به پسران باشد.

لازم به‌توجّه است كه لزوم جداسازى بستر خواب كودكان، به جداسازى بستر آنها از يكديگر اختصاص ندارد؛ بلكه بايد بستر خواب آنها از زنان و مردان و حتى از بستر پدر يا مادر نيز جدا باشد. امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد:

يفرّق بين الغلمان و النّساء فى المضاجع إذا بلغوا عشر سنين.[٣]

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٤٣٦.

[٢]. النوادر، راوندى، ص ٢٧٥؛ بحار الأنوار، ج ١٠٤، ص ٩٨، ح ٦٥.

[٣]. الكافى، ج ٦، ص ٤٧، ح ٦؛ وسائل الشيعة، ج ٢١، ص ٤٦١.