تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ١٧ - عواطف و غريزه جنسى
گيرد و تدبيرى مناسب براى آن اتّخاذ شود.
همچنين صداى زنان، به گونهاى است كه اگر با ناز و عشوه همراه شود، باعث تحريك و انحراف جنسى در مردان مىشود. در تربيت جنسى، آگاهسازى دختر از تأثيرات منفى اين ويژگى و در نتيجه، پرهيز كردن از اينگونه حرف زدن در برابر نامحرم، مىتواند از انحراف پسر و به دام افتادن دختر، پيشگيرى كند.[١]
حسّ بويايى: بوهاى مورد توجّه و لذّتبخش براى هردو جنس زن و مرد، با يكديگر متفاوت است. هريك از دختر و پسر، از بوهاى مورد توجّه جنس مخالف، متأثّر مىشوند و بايد در روند تربيت جنسى، موارد استفاده، آموزش داده شود تا تحريكات نابهجا براى جنس مخالف ايجاد ننمايد.
حسّ لامسه: دختران، به محرّكهاى لمسى، بيش از محرّكهاى ديگر پاسخ مىگويند، لذا آنان برخلاف پسران، از ديدن صحنه شهوتانگيز، زياد تحريك نمىشوند؛ بلكه تحريك زياد، در اثر لمس و تماس پوستى براى آنان به دست مىآيد؛ ازاينرو، در روند تربيت دختر و پسر، بر اين نكته، بسيار تأكيد شده كه پسر، از صحنههاى ديدارى محرّك شهوت، دور نگه داشته شود و به هيچوجه، دختر و پسر، دست به هم ندهند و ارتباط بدنى با يكديگر برقرار نسازند.[٢]
عواطف و غريزه جنسى
در زمينه تفاوتهاى عاطفى و احساسى نيز مىتوان به اين موارد، اشاره كرد:
ميزان شيوع خشم و پرخاشگرى ميان دخترها و پسرها، همسان نيست؛ بلكه پسرهاى كودكستانى، غالبا بيش از دخترها به رويدادهاى پرخاشگرانه، دامن مىزنند (مك كوبى و ژاكين، ١٩٨٠ م). همچنين در برخوردها و رفتارهاى تهاجمى، به احتمال قوى، پسرها زودتر و سريعتر از دخترها به اعمال تلافىجويانه دست مىزنند (داروين و چين ١٩٨١). زمانى كه طرفين درگير، پسرها باشند، احتمالا
[١]. فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً( سوره احزاب، آيه ٣٢).
[٢]. رشد و شخصيت كودك، ص ١٨٦.