تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ١٠٩ - ١ آموزش جنسيت و نقش جنسى و پرورش هويت جنسى

سن، جنسيت خود و متمايز بودن از جنس مخالف را مى‌شناسد و در تماس‌هاى مادر در حمام، ويژگى‌هاى روانى مادر را كسب مى‌كند.

تحقيقات دانشمندان نيز نشان مى‌دهد كه تفاوت‌هاى مربوط به نقش جنسى، به مرور، آشكار مى‌شوند. شروع تمايز جنسى اساسى كودكان، از دو سالگى است و هويّت جنسى دختر و پسر به‌طور كاملا مشخص، در سه سالگى، از هم متمايز مى‌شود. اين بدان معناست كه وقتى كودك، به سنّ سه سالگى مى‌رسد، كاملا خود را به عنوان پسر يا دختر مى‌شناسد و متوجّه جنس خاص خود است. او در اين سن، به جستجوى چگونگى نقش جنسى خود مى‌پردازد و اطّلاعات موجود در اين زمينه را كسب مى‌كند و به تدريج، افزايش مى‌دهد.

جالب اين‌كه طبق نظريه روانكاوى، كودكان، الگويابى جنسيتى را از طريق فرآيند همانندسازى با پدر يا مادر، از چهار- پنج سالگى آغاز مى‌كنند. آنان ويژگى‌هاى شخصيتى زنانه يا مردانه والدين‌شان را درونى مى‌كنند و بسيارى از ارزش‌ها و ويژگى‌هاى آنان را كسب مى‌كنند.

شكّى نيست كه والدين، به عنوان نخستين الگوهاى رفتارى مردانه و زنانه، نقش عمده‌اى در الگويابى جنسيتى فرزندانشان بازى مى‌كنند. چگونگى برخورد والدين با يكديگر و نگرش آنان نسبت به نقش جنسيتى خودشان، بر نظرات كودكان اثر مى‌گذارد. علاوه بر اين، والدين، به شيوه‌هاى گوناگونى چون: انتخاب اسباب‌بازى، تشويق فعّاليت‌هاى معيّن و واكنش نشان دادن در برابر رفتارهاى مناسب يا نامناسب با جنس كودك، رفتار الگويابى جنسيتى كودك را شكل مى‌دهند.[١] ازاين‌رو، وقتى مادران، مسئوليت دختران را به عهده مى‌گيرند و پدران، عهده‌دار امور پسران خود مى‌شوند، امر همانندسازى با والد جنسى موافق را تسهيل مى‌كنند و زمينه مناسب براى تقليد اين رفتارها فراهم مى‌شود؛ چراكه براساس ديدگاه نظريه‌پردازان «يادگيرى اجتماعى»، رفتار الگويابى جنسيتى، از طريق همان فرايندهايى آموخته‌

[١]. زمينه روان‌شناسى، ج ١، ص ١٦٢.