بشويد و تمام منزل را آب بپاشد و او را مورد مهر و محبّت خود قرار دهد. اين دستورى است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله به داماد خود امير مؤمنان عليه السّلام داد و آن حضرت اجرا كرد.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله فرمود:

يا علىّ! إذا دخلت العروس بيتك فاخلع خفّيها حين تجلس و اغسل رجليها و صبّ الماء من باب دارك إلى أقصى دارك.[١]

يا على! چون عروس به خانه‌ات درآيد، كفش‌هايش را درآور تا بنشيند و پاهايش را بشوى و به تمام خانه آب بپاش.

در ادامه اين حديث، پيامبر نتيجه اين عمل را وفور نعمت در منزل و تأمين سلامت روانى زن دانسته است. كمترين تأثير روانى آن هم جلب محبّت همسر است كه گامى در جهت خوش‌بختى خواهد بود و زن، نسبت به خانه و مديريت خانه، نگرش مثبت پيدا خواهد كرد.

اين رفتار مهرآميز همسر، تأثير فوق العاده‌اى در روح و روان زن دارد و تذكّرى است به مرد كه از لحظه ورود به خانه بايد مهر و محبّت خود را نثار زن كند تا قلب او را تسخير كند، نه آن‌كه صرفا در تسخير جسم او باشد.

ثالثا، در شب زفاف، با برقرارى رابطه معنوى با خداوند، مهر و محبّت خود را به يكديگر با معنويت همراه سازند و محور محبّت خودشان را نسبت به يكديگر، خدا و رضايت و محبّت او قرار دهند. و لذا مستحب است كه ابتدا دو ركعت نماز بگذارند و از خداوند، طلب مهر و محبّت براى يكديگر كنند. از امام معصوم عليه السّلام نقل شده كه مى‌فرمايد:

إذا قرب الزّفاف يستحبّ أن تأمرها أن تصلّى ركعتين و تكون على وضوء إذا أدخلت عليك و تصلّى أنت أيضا مثل ذلك و تحمد اللّه و تصلّى على النّبىّ صلّى اللّه عليه و اله و تقول: اللّهمّ ارزقنى إلفها و ودّها و رضاها بى و أرضنى بها، و اجمع بيننا بأحسن اجتماع و أيسر ائتلاف فإنّك تحبّ الحلال و تكره الحرام.[٢]

پيش از برقرارى ارتباط عاشقانه، باوضو بر يكديگر وارد شوند و دو ركعت نماز

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٥٥١؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٢٤٩؛ مكارم الأخلاق، ص ٢٠٩.

[٢]. مكارم الأخلاق، ص ٢٠٨؛ جامع أحاديث الشيعة، ج ٧، ص ٢٨٧.