تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٢٧٩ - يك موقعيت روانى زوجين در شب زفاف

مايه آرامش خاطر ديگران نيز مى‌شوند.

پس از اين‌كه عروس و داماد، به دور از هياهوى روز و هنگام سكوت شب، وارد خانه خود شدند، اوّلا، با گفتن بسم اللّه الرحمن الرحيم و ياد خدا، معاشرت و رابطه جنسى خودشان را به خدا پيوند بزنند و به آن، تقدّس ببخشند و بدين‌وسيله، خويش را از شرّ افكار مزاحم و وسوسه‌هاى شيطانى، مصون نگه دارند. انعقاد نطفه بچّه در شرايطى كه والدين به ياد خدايند، باعث مى‌شود كه فرزند در آينده، از شر و بدى و امور شيطانى، مصون بماند و به انواع انحرافات دچار نگردد؛ بلكه با خدا و اولياى الهى، رابطه عاطفى و معنوى برقرار سازد. چون احاديث در اين زمينه، فراوان‌اند، تنها به يكى از آنها بسنده مى‌كنيم. امام صادق عليه السّلام در جهت فراهم‌سازى زمينه‌هاى روان‌شناختى و معنوى زوجين مى‌فرمايد:

إذا أتى أحدكم أهله فليذكر اللّه، فإنّ من لم يذكر اللّه عند الجماع و كان منه ولد كان ذلك شرك الشّيطان و يعرف ذلك بحبّنا و بغضنا.[١]

هنگامى كه آماده مى‌شويد براى ارتباط جنسى، خدا را ياد كنيد، به درستى كه افرادى كه در اين هنگام، از خدا غافل باشند، اگر نطفه فرزندى منعقد شود، اين فرزند در آينده، در رفتارهاى شر و بدى، همانند شيطان عمل مى‌كند و اين افراد، از طريق دوستى و دشمنى با ما (اهل بيت) شناخته مى‌شوند.

درحقيقت، منظور امام اين است كه كسى كه اهل بيت عليهم السّلام را دشمن بدارد، علامت اين است كه نطفه‌اش در حالى منعقد گرديده كه والدينش از خدا غافل بوده‌اند؛ امّا آنها كه دوستدار اهل بيت‌اند، دوستى آنها نشانه اين است كه والدينشان در هنگام انعقاد نطفه، به ياد خداوند بوده‌اند و رابطه قدسى با خداوند برقرار كرده‌اند.

ثانيا، بايد زمينه‌هاى روحى و روانى زن را فراهم ساخت، به گونه‌اى كه احساس كند شخصيتش مورد توجّه مرد است و مرد، در خدمت اوست. ازاين‌رو در احاديث، سفارش شده است كه داماد، كفش عروس را بيرون بياورد و پاهاى او را

[١]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٤٠٤، ح ٤٤١٤؛ بحار الأنوار، ج ٦٣، ص ٢٠١.