تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٢٩٣ - رفتار نابههنجار

در مورد ماهيت «رفتار نابه‌هنجار»، ديدگاه‌هاى مختلفى وجود دارد. ديدگاه‌هاى زيست‌شناختى، روانكاوى، يادگيرى، شناختى، انسان‌گرايى و ديدگاه اجتماعى، از جمله ديدگاه‌هاى شناخته‌شده در مورد رفتارهاى نابه‌هنجار هستند كه هركدام، از زواياى خاصى به بررسى موضوع پرداخته‌اند. اگرچه اين ديدگاه‌ها، رفتار نابه‌هنجار را مطالعه مى‌كنند، امّا تعريف دقيقى از اين رفتار، ارائه نكرده‌اند. حال، اين سؤال پيش مى‌آيد كه رفتار نابه‌هنجار چيست؟ آيا مى‌توانيم تعريف قانع‌كننده‌اى از نابه‌هنجارى داشته باشيم؟ آيا مى‌توان بين رفتار نابه‌هنجار و به‌هنجار، مرز روشنى كشيد؟

كاپلان در تعريف رفتار نابه‌هنجار جنسى، ضمن اين‌كه آن را از تعريف به‌هنجار جنسى، آسان‌تر دانسته، معتقد است كه رفتار نابه‌هنجار جنسى، رفتار جنسى‌اى است كه به نحوى براى خود فرد يا اشخاص ديگر، زيان‌آور و خطرزا باشد. چنين رفتارى، به يك شريك جنسى معطوف نيست و به گونه‌اى نامتناسب، با احساس گناه و اضطراب همراه است. در اين نوع رفتارها، تحريك اعضاى جنسى اوّليه، كنار گذاشته مى‌شود و به امور ديگرى پرداخته مى‌شود و فرد در انجام دادن آن رفتار، احساس جبرى دارد.

بنابراين، هر رفتار جنسى‌اى كه يكى از مشخّصات زير را داشته باشد، رفتار نابه‌هنجار است:

١. براى خود يا شريك جنسى، خطرناك باشد، مانند: ساديسم، مازوخيسم، بچّه‌بازى؛