تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٤٣٠ - ٤ پيامدهاى ناگوار

و نيز فرمود:

لا خير فى لذّة توجب ندما و شهوة تعقب ألما.[١]

در لذّتى كه پشيمانى به بار مى‌آورد و شهوتى كه پيامدش درد و ناراحتى است، هيچ خير و خوبى‌اى نيست.

در احاديث ديگرى از جمله پيامدهاى شهوت‌رانى: سختى، درد، بدبويى، عذاب، رسوايى و آبروريزى در آخرت، بيان شده است. رسول اكرم مى‌فرمايد:

ألا و إنّ النّار سهل بشهوة.[٢]

شهوت‌رانى، زمينه ورود به آتش جهنم را تسهيل مى‌كند.

نيز در مورد كيفيّت محشور شدن گروه‌هايى از مردم فرمود:

و الّذين أشدّ نتنا من الجيف فالّذين يتمتّعون بالشّهوات و اللّذّات.[٣]

كسانى كه غرق در شهوات و لذّات حرام‌اند، در روز قيامت، با بوى بدى، بدتر از بوى مردار، محشور مى‌شوند.

امام على عليه السّلام مى‌فرمايد:

لا توازى لذّة المعصية فضوح الآخرة و أليم العقوبات.[٤]

هرگز لذّت معصيت و شهوت حرام، با رسوايى و عقاب‌هاى دردناك آخرت، مساوى نيست.

در حديثى، پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله در مورد آسيب‌ها و پيامدهاى يكى از نابه‌هنجارى‌ها مى‌فرمايد:

فى الزّنا ستّ خصال، ثلاث منها فى الدّنيا، و ثلاث منها فى الآخرة فأمّا الّتى فى الدّنيا فيذهب بالبهاء و يعجّل الفناء و يقطع الرّزق و أمّا الّتى فى الآخرة: فسوء الحساب و سخط الرّحمان و الخلود فى النّار.[٥]

[١]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٦، ص ٤٣٢، ح ١٠٩٠١؛ عيون الحكم و المواعظ، ص ٥٣٤.

[٢]. كنز العمّال، ج ١٥، ص ٨٨٣، ح ٤٣٥٠٢؛ الدّر المنثور، ج ١، ص ٦٧.

[٣]. بحار الأنوار، ج ٧، ص ٨٩؛ جامع أحاديث الشيعة، ج ١٨، ص ١٢٩؛ نور الثقلين، ج ٥، ص ٤٩٣.

[٤]. غرر الحكم و درر الكلم، ج ٦، ص ٤٢٣، ح ١٠٨٦٦؛ عيون الحكم و المواعظ، ص ٥٣٥.

[٥]. كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص ٣٦٧؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٣١١.