تربيت جنسى: مبانى، اصول و روشها از منظر قرآن و حديث - فقيهى، على نقى - الصفحة ٤٣ - الف وجود غريزه جنسى

مطلب ديگرى كه در برخى احاديث آمده، اين است كه لذّت جنسى از تمام لذّت‌هاى دنيوى و اخروى، بالاتر است (و شايد به همين دليل است كه بسيارى از جرايم و جنايت‌ها به‌طور مستقيم يا غيرمستقيم، با اين غريزه، ارتباط پيدا مى‌كنند، و البته كنترل آن هم در همه سنين بخصوص در سنين جوانى، بسيار مشكل است).

امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد:

ما تلذّذ النّاس فى الدّنيا و الآخرة بلذّة أكثر لهم من لذّة النّساء و هو قول اللّه عز و جلّ: زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ ...[١] .. و إنّ أهل الجنّة ما يتلذّذون بشى‌ء من الجنّة أشهى عندهم من النكاح لا طعام و لا شراب.[٢]

هيچ لذّتى براى مردم در دنيا و آخرت بيشتر از لذّت زن نيست و اين معناى سخن خداوند است كه فرمود: (محبت و تما يل به زن و اولاد براى مردم، زينت داده شده ....) اهل بهشت، از هيچ چيزى به اندازه آميزش، لذّت نمى‌برند؛ نه غذا و نه نوشيدنى.

اين‌كه لذّت جنسى، بالاتر از تمام لذّت‌هاى ديگر قرار گرفته به اين دليل نيست كه ارضاى يك غريزه است؛ زيرا خوردن و آشاميدن هم، ارضاى غريزه هستند، ولى لذّت آنها به اندازه لذّت غريزه جنسى نيست. لذّت بالاى غريزه جنسى، به دليل آن است كه اوّلا، مستلزم پيوند با جنس مخالف است؛ ثانيا، در ارتباط با نيازهاى فطرى و طبيعى ديگرى مانند: نياز به محبّت، انس و زيبادوستى است؛ ثالثا، با عاطفه و محبّت و پيوند روحى همراه است. در نتيجه، لذّت به دست آمده از آن، از هر لذّت ديگرى بيشتر و برتر است.

بنابراين، بايد توجّه داشت كه غريزه جنسى- كه طبيعى است-، صرفا تمايل به جنس مخالف، براى اتصال جسمى نيست؛ بلكه مجموعه‌اى از نيازها، احساس‌ها و عواطف هستند كه مرتبط باهم، غريزه طبيعى جنسى انسان را تشكيل مى‌دهند. و وقتى گفته مى‌شود كه غريزه جنسى، يكى از مبانى تربيت جنسى است، منظور،

[١]. سوره آل عمران، آيه ١٤.

[٢]. الكافى، ج ٥، ص ٣٢١؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠ ص ٢٣.