عدةٌ مِن أصحابِنا، عن أحمد بن محمدٍ، عن الحسين بن سعيد، عن القاسم بن محمد الجوهری، عن علی بن أبی حمزة قال: سأل أبوبصير أبا عبدالله٧ و أنا حاضرٌ، فقال: جعلتُ فداك! کَم عُرِجَ برسولِ اللهِ٦؟ فقالَ: «مَرَّتينِ، فَأَوقَفهُ جبرئيلُ موقفاً فَقالَ لَه: مَکانَكَ يا محمّدُ! فلقد وَقَفتُ موقفاً ما وَقَفهُ ملکٌ قطُّ و لا نبیٌّ، إنَّ ربَّك يصلّی، فقال: يا جبرئيلُ! و کيفَ يصلّی؟ قال: يقولُ: سبوحٌ قدوسٌ أنا رب الملائکةِ و الرّوحِ، سَبَقت رحمتی غضبی. فقال: الّلهُمَّ! عفوَك عفوَك. ما قاب قوسين أو أدنی؟ قال: ما بين سيتها إلی رأسِها. قال: فکان بينهما حجابٌ يتَلَألَؤُ بخفقٍ و لا أَعلمه إلّا و قد قال زبرجدٌ، فنظر مثل سمّ الإِبرة إلی ما شاءَاللهُ من نورِ العظمة فقال اللهُ: يا محمدُ! فقالَ: لبيكَ يا ربّی! قال: مَن لأمتك مِن بعدك. قالَ: اللهُ أَعلَمُ. قال: علیُّ بنُ أبِی طالبٍ أميرُالمؤمنين٧ و سيدُ المرسلينَ و قائدُ الغُرِّّ المحجَّلين. قالَ: ثُمَّ قالَ أبوعبدالله٧ لأبی بصير: يا أبامحمدٍ! و اللهُ ما جاءت ولايةُ علیٍّ٧ من الأرض و لکن جاءت من السّماءِ مشافهةً؛[١]

علی بن حمزة گوید: ابوبصیر از امام صادق٧ سؤالی پرسید و من در آن مجلس حاضر بودم. گفت: جانم به قربانت. پیامبر٦ چند بار به معراج رفت؟ حضرت فرمود: دوباره. آن‌گاه، جبرئیل او را موقفي متوقف نمود و گفت: ای محمد، به جایگاهی رسیدی که هیچ فرشته و پیامبری به آن نرسیده است. پروردگارت نماز می‌گزارد. او فرمود: ای جبرئیل، چگونه نماز می‌گزارد؟ جبرئیل گفت: او می‌فرماید: سبوح قدوس، منم پرودگار فرشتگان و روح رحمتم بر خشمم تقدم دارد. آن‌گاه، پیامبر٦ فرمود: خداوندا، از ما در گذر و بیامرز. در آن موقف فاصله پيامبر٦ با مقام ربوبي به اندازه دو كمان يا كمتر از آن بود؛ چنان‌که خداوند در قرآن فرمود: Gقَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىF[٢] [= دو کمان یا نزدیک تر] ابوبصیر گفت: جانم به قربانت! مراد از قاب قوسین او أدنی چیست؟ فرمود: میان دو طرف کمان تا سر آن. ابوبصیر گفت: [منظور از] دو کمان یا نزدیک‌تر چیست؟ فرمود: به اندازه فاصله انتهای قوس تا سر آن. و فرمود: و میانشان حجابی می‌درخشید و خاموش می‌شد. این مطلب را نفهمیدم جز اين‌كه فرمود: زبرجدی است، پیامبر گویی به اراده خدا، از میان سوراخ سوزن به نور عظمت [الهي] نگریست. آن‌گاه، خداوند فرمود: پس از تو چه کسی برای امتت خواهد بود؟ فرمود: علی بن أبی طالب امیرمؤمنان و سرور مسلمانان و رهبر شرافتمندان است.

راوی گوید: سپس امام صادق٧ به ابوبصیر فرمود:

[١]. الوافي، ج٤، ص١٠٩

[٢]. همان، ج١، ص٣٣٩