نبوغ و مغز بزرگ و فکر بلند و هوش تیز میگذارند؛ خیال میکنند نبوغش به قدری زیاد بوده که فقط چند ساعت یا چند روز به خود زحمت داده و چنین توفیقی حاصل کرده است. هیچ کس متوجه یک مطلب دیگر که آن هم به نوبه خود یک رکن اساسی است نمیشود و آن حوصله زیاد است؛ فکر نمیکند که سی سال این مرد مثلًا خاکها را در بیابانها زیر و رو کرده و انواع مشقتها را متحمل شده تا فلان کشف تاریخی را کرده و فلان اثر را به دست آورده و تحقیق کرده است. نمیتوان بهطور حتم ادعا کرد که مخترعین و مکتشفین هر عصری بااستعدادترین افراد آن عصر بودهاند، زیرا ممکن است افراد مستعدتری بودهاند ولی فاقد یک شرط دیگر بودهاند و آن حوصله و صبر زیاد است. صبر و حوصله است که دوست قدیمی ظفر و موفقیت است. در اثر صبر و حوصله است که نوبت ظفر میرسد. اگر صبر و استقامت و حوصله باشد، بی استعدادترین افراد هم ولو در یک زمان طولانی به هدف خواهند رسید، همان طوری که مولی علی علیه السلام فرمود: آدم باحوصله ظفر را به چنگ خواهد آورد ولو بعد از یک زمان طولانی.