كسى را كه مؤخر گردانيده بودى و مؤخر گردانيدند كسى را كه مقدم گردانيده بودى و سخن مرا نشنيدند و اطاعت من نكردند پس قتال كردم با ايشان بفرموده تو تا آنكه مرا كشتند پس با على گويد كه آيا بعد از خود در امت محمد حجتى و خليفه‌اى در زمين گذاشتى كه دعوت كند بندگان مرا بسوى دين من و راه رضاى من على گويد اى پروردگار من در ميان ايشان گذاشتم حسن پسر خود را و پسر دختر پيغمبر تو را پس حضرت امام حسن عليه السّلام را بطلبند و همان سؤال كه از على بن أبي طالب عليه السّلام كردند از او بكنند و همچنين هر امامى بعد از امامى را بطلبند و حجت او را بر اهل زمان خود تمام كند پس حقتعالى عذر ايشان را قبول نمايد و اجازه حجت ايشان بكند در اين وقت حقتعالى فرمايد كه اين روزى است كه نفع ميبخشد راستگويان را راستى ايشان.

و كلينى بسند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه چون روز قيامت شود خداوند عالم همه خلايق را جمع كند اول كسى را كه بطلبند حضرت نوح باشد پس از او بپرسند كه آيا تبليغ رسالت كردى گويد بلى گويند كى گواهى ميدهد از براى تو گويد محمد بن عبد اللّه پس نوح بيرون آيد و پا بر سر مردم گذارد تا بيايد بنزد محمد و او بر روى تلى باشد از مشك و على با او باشد و اين است معنى قول حقتعالى‌ فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا يعنى چون ببينند او را صاحب قرب و منزلت نزد حقتعالى بد و متغير گردد روهاى كافران پس نوح گويد يا محمد حقتعالى از من گواه طلبيد بر تبليغ رسالت حضرت گويد اى جعفر و اى حمزه برويد و گواهى بدهيد از براى نوح كه او تبليغ رسالت كرد حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه پس جعفر طيار و حمزه عم رسول گواه پيغمبران خواهند بود بر تبليغ رسالت ايشان راوى گفت فداى تو شوم على عليه السّلام در آن وقت در كجا است حضرت فرمود شأن و منزلت على از آن بزرگتر است كه او را براى گواهى بفرستند.

مؤلف گويد كه شايد اول بودن نوح عليه السّلام نسبت بساير پيغمبران باشد بعد از طلبيدن حضرت رسول و اوصياء او و از عياشى منقولست از حضرت امام زين العابدين كه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه چون روز قيامت شود نصب كنند ترازوها را و حاضر گردانند پيغمبران و شهداء را و شهداء ائمه‌اند شهادت ميدهند هر امامى بر اهل عالم خود كه قيام نموده است در ميان ايشان بامر خدا و دعوت نموده است ايشان را بسوى راه خدا و كلينى روايت كرده است از حضرت صادق در تفسير قول خداى عزيز جليل‌ فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ حضرت فرمود كه اين آيه در امت محمد نازل شده است و بس و در هر قرنى از اين امت امامى از ما هست كه گواه است بر ايشان و محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شاهد است بر ما و بر اين مضمون احاديث‌