ریاض العلماء و حیاض الفضلاء - افندی، عبدالله بن عیسیبیگ - الصفحة ٤٥٨ - الشيخ الجليل الشهيد زين الدين ابو الحسن علي بن الحسين بن عبد العالي
و چون بموجب حكم فردوس مكان عليين آشيان دوازده خانهوار از طايفه زيد كه از رعايا شوكياتاند مالا و وجوها [. . .]آن افاضت دستگاه مسلم است بهمان دستور مقرر دانسته مضمون حكم مذكور را كه در اين باب صادر شده معتبر شناخته از آن تجاوز ننمايند.
مستوفيان گرام و عمال و ديوانيان بايد كه تمامى مزبورات را از نتيجۀ اخراجات حكمى و غير حكمى بهراسم و رسم كه باشد سيما ساورى و ده يك و ده يك و نيم و حرنك و رسم المهر و رسم الوزارة و رسم الصدارة و حق الكيل و حيازه و امثال آن از مطالبات بهمه ابواب سوى و مستثنى دانند.
متصديان اشغال ديوانى عراق عرب حسب المسطور مقرر دانسته قلم و قدم كوتاه و كشيده داشته [. . .]و مساحت و باز ديدن آن سركار مدخل نمايد و به علت تفاوت و قرض غلبه و رسول داروغگى و ساير شناقص اصلا طلب نكنند، و در سيرغو و سورغوى آخر كار مدخل نسازند و جريمه نگيرند، و اگر جريمه صادر شود گذراند كه گماشتگان هو من اليه رفع نمايند، و اگر سهوا از بابت اخراجات سيما مذكورات فوق يا بعد از اين سانح شود چيزى بر آن سركار حواله نمايند تحصيلداران نطلبند و تن را بديوان آورند محسوبست.
و چون الوس حولانى كه مزارع و روامس يرقانيهاند به زراعت و حواشى آنجا قيام نمايند هيچ آفريده ايشان را تكليف بردن بمحلى ديگر ننمايند، و گذارند كه به زراعت و حواشى آنجا قيام نمايند ما لوجهات الوس مزبوره را بر شيخ الاسلام هو من اليه مسلم و حر و مرفوع القلم دانسته بدستور ساير محال سيورغال هو من اليه عمل نمايند.
و چون حكم جهان مطاع صادر شده كه چنانچه ارباب دوشلكات ديوان اعلى از گرفتن دوشلكات آن سركار ممنوعاند ارباب دوشلكات عراق عرب نيز خود را