ریاض العلماء و حیاض الفضلاء - افندی، عبدالله بن عیسیبیگ - الصفحة ٤٥٩ - الشيخ الجليل الشهيد زين الدين ابو الحسن علي بن الحسين بن عبد العالي
ممنوع شناسند و به هيچ عذر و بهانه در آنجا مدخل نسازند.
چون هدايت پناه هو من اليه جهت هدايت خلايق احيانا از نجف اشرف متوجه بعضى از ممالك محروسه ميشوند سيما رماحيه و جوايز در ذهاب رايات را كمال تعظيم بتقديم رسانيده و مر كار هو من اليه و متعلقان او را در غيبت بدستور حضور برقرار دانسته از حوالات و مطالبات مستثنى شناسند.
و چون در پايۀ سرير فلك مصير كه مجمع اكابر و اشراف و امرا و حكام و اعيان ممالك محروسه است كائنا من كان ملازمت مقتدى الانام هو من اليه نموده مشار اليه بدون احدى نرفته حكام عراق عرب حفظ اين قاعده مرعى داشته وظايف ملازمت بتقديم رسانيده طمع استقبال و رفتن شيخ الاسلام هو من اليه بديدن ايشان ننمايند فكيف كه تكليف حضور مجلس خود نمايند، و در جميع ابواب بنوعى رعايت ادب نمايند كه مزيدى بر آن متصور نباشد.
و مقرر است كه آنچه از مقررى سنوات سابقه از دار الضرب باقى مانده باشد بلا تعلل رسانيده و سكه مدينة المؤمنين حله را نزد وكلاء عالى رتبت هو من اليه [. . .]بى حضور ايشان سكه ننمايند و از مخالفت محترز باشند.
و چون حسب الحكم جميع محصولات يرقانيه و توابع عن حصر ارباب و ديوان در وجه قدس [. . .]هو من اليه مقرر است حسب المسطور مقرر دانسته عوض تخم طلب ننمايند و در عهده دانند و بسند بقبض بهر عبارت و تاريخ كه باشد مستند نگردند و تقدم و تأخر تاريخ را اصلا معول عليه نشمرند، و افاضت پناه هو من اليه را در عدم تمكين حكم نقيض و تعذير هركس كه مخالفت اين حكم نمايد مرخص دانسته نهايت امداد نمايند و از مخالفت كه موجب مؤاخذات است انديشه نمايند احكام مذكوره را بهمان دستور مقرر دانسته از مضامين حكم جهان مطاع كه بتاريخ شهر محرم سنه ست و ثلاثين و تسعمائة صادر شده در جميع