آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - مسافرتهاى تاريخى
در سال ١٣٥٠ هجرى قمرى براى شركت در «مؤتمر اسلامى» كه در شهر «قدس» تشكيل يافت به فلسطين رفت. در مسجد اقصى از حضورش تقاضا كردند به ايراد خطابهاى بپردازد، و عموم نمايندگان كشورهاى اسلامى كه براى شركت در مؤتمر حضور پيدا كرده بودند پشت سرش نماز گزاردند.
سپس از شهرهاى مختلف فلسطين مانند: «حيفا»، «نابلس» و «يافا» ديدن نمود.
پس از دو سال براى نخستين بار عازم «ايران» گرديد و از شهرهاى همدان و كرمانشاه و تهران و مشهد و شيراز و كازرون و بوشهر و خرمشهر و آبادان ديدن نمود و در تمام اين شهرها اقامه جماعت مىفرمود و در اجتماعاتى كه به خاطر او تشكيل مىگرديد سخنرانى مىنمود.
در سال ١٣٦٦ هجرى قمرى براى دومين بار به ايران مسافرت نمود و مدتى در شهر «كرند» كه از شهرهاى ييلاقى غرب ايران است، توقف داشت.
بالاخره سومين سفر او به ايران در سال ١٣٦٧ هجرى قمرى به قصد زيارت ثامنالائمه عليه السلام بود و در همين سفر بود كه با عده زيادى از علماى بزرگ ايران و شخصيتهاى برجسته ديگر ملاقات فرمود.
ولى چيزى نگذشت كه اين پيشواى عاليقدر و متحرك اسلامى مورد هجوم بيماريهاى گوناگونى قرار گرفت، و به همين جهت در سال ١٣٧٠ هجرى قمرى براى معالجه وفرار از گرماى سوزان تابستان عراق سفرى به سوريه و لبنان نمود.
در سال ١٣٧١ هجرى قمرى طبق دعوت رسمى حكومت پاكستان براى شركت در يك كنگره عظيم اسلامى كه در آنجا تشكيل مىشد با هواپيما به «كراچى» عزيمت نمود و در آنجا سخنرانىهاى تكان دهندهاى ايراد كرد، و براى اصلاح اوضاع سياسى و اجتماعى كشورهاى اسلامى با رجال آن كنگره همكارى صميمانهاى از خود نشان داد. و چون پارهاى از محافل ملى نسبت به عاقبت كار آن «كنگره» اظهار نگرانى و بدبينى مىكردند، او تصميم گرفت كه با