آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٩ - اصل دوم نبوّت
اصل دوم: نبوّت
شيعه معتقد است تمام پيروانى كه قرآن مجيد به آنها اشاره مىكند فرستادگان خدا و بندگان خاص او هستند كه براى «هدايت خلق به سوى خالق» مأمورى يافتهاند.
محمّد صلى الله عليه و آله آخرين و بزرگترين پيغمبر خداست، او در تمام عمر خود از گناه و اشتباه پاك و معصوم بوده، و جز در راه رضاى خدا- تا آخرين لحظه زندگى- قدم برنداشت. [١] شيعه به معراج پيامبر معتقد است و عقيده دارد خداوند او را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصى (در بيت المقدس [٢]) برد و از آنجا با همين بدن [٣] در آسمانها، در ماوراى عرش و كرسى و حجب تا «مقام قاب قوسين
[١]. امام هادى عليه السلام در مقام درود و تحيت بر پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد: اللهم اجعل افضل صلواتك على سيدنامحمد عبدك ورسولك ... المعصوم من كل خطأ وزلل المنزّه من كل دنس وخطل. بحارالانوار، ج ٩٩، ص ١٧٨. تلقى اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز اين بود چنانكه خليفه اوّل در خطبه مربوط به آغاز خلافت خود گفت: ان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله خرج من الدنيا وليس احد بطاليه بضربة سوط فافوقها وكان معصوماً من الخطاء. بحارالانوار، ج ١٠، ص ٤٣٩
[٢]. ر. ك: مجمع البيان، ج ٦، ص ٣٩٦؛ مفاتيح الغيب، ج ١٠، ص ١٤٧؛ فى ظلال، ج ٥، ص ٣٠١؛ تبيان، ج ٦، ص ٤٤٦ و ... و صاحب تفسير القرآن والعقل، ج ٣، ص ١٢٣ آن را بيتالمعمور دانسته است
[٣]. احاديث متواتره بر اين معنا دلالت دارد. ر. ك: تفسير قمى، ج ٢، ص ٣؛ كافى، ج ٨، ص ١٢١؛ تفسيرطبرى، ج ٨، ص ٥ و در ميان قدماى عالمان شيعه در اين خلافى نبوده. ر. ك: امالى صدوق، ص ٥١٠؛ حياة القلوب، ج ٣، ص ٦٩٩؛ مجمعالبيان، ج ٣، ص ٣٩٥