آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠ - اين همه عقبماندگى از كجاست؟
«بت پرست!» يا «خارج از اسلام» معرفى كردهاند! در حالى كه عقيده شيعه در باب توحيد، و يگانگى ذات و صفات خداوند، چنان محكم و روشن است، كه هر گونه شبههاى را كه بويى از شرك به خدا يا تعدد، و تركيب در ذات و صفات خداوند بدهد، برخلاف توحيد مىداند و ذات خدا را پاك و منزه مىشمارد.
حتى عقيده به «معانى و صفات زائد بر ذات» [١]- را كه جمعى از برادران اهل سنّت از آن طرفدارى مىكنند- نوعى انحراف از اصل توحيد مىدانيم و با آن مخالفيم.
به خصوص در ايّام حج نگاههاى خشم آلود جمعى از مسلمانان غير شيعه كه توأم با خشم و نفرت به سوى شيعيان انداخته مىشود، خود حاكى از اين موج تبليغاتى ضد شيعه در ميان گروههاى مختلف اسلامى است.
برخلاف آنچه بعضى تصور مىكنند اين موج شديد تبليغاتى مسأله سادهاى نيست، و اگر آن را به دقت بررسى و تجزيه و تحليل كنيم خواهيم ديد چه دستهاى آلوده و خصم آلودى در پشت اين پرده بوده و هست، كه از اين رهگذر براى تحقق بخشيدن به مقاصد شوم و نامشروع خود حدّاكثر بهره بردارى را كرده و مىكنند.
همان دستهاى آلودهاى كه ملت ٥٠٠ ميليون نفرى هندوستان را از طريق ايجاد يا دامن زدن به اختلافات مذهبى ساليان دراز در زير يوغ استعمار خود نگه داشته بود و بى رحمانه بر آنها حكومت مىكرد.
همان دستهاى گنهكارى كه بارها افراد ساده لوح و خودخواه، يا بيمار و ديوانه را تشويق به مذهب سازى كرده، و بعداً مانند مرغى كه جوجههاى خود را زير بال و پر مىگيرد آنها را «زير حمايت» خود قرار داده، و به هنگام خطر قدم
[١]. اشاعره كه جمعى از اهل سنّت هستند براى خدا صفاتى زائد بر ذات و قائم به او قايل هستند كه آنها را «معانى» مىنامند، شرح بيشتر در كتاب «چگونه خدا را بشناسيم» بخوانيد