آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٥ - رمز غيبت امام عليه السلام

با اينكه قرآن مجيد به ما مى‌گويد: در اين جهان اسرارى وجود دارد كه علم آن مخصوص خداست، و هيچ يك از پيامبران بزرگ و فرشتگان مقرب خداوند از آن باخبر نيستند، مانند تاريخ روز رستاخيز و امثال آن: «إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ ...»؛ آگاهى از (زمان قيام) قيامت مخصوص خداست و او باران را نازل مى‌كند ...». [١]

در هر صورت موضوع مخفى بودن رمز وجود امام غايب عليه السلام چيز تازه‌اى نيست، زيرا در اسلام موضوعات كشف نشده و اسرارآميزى وجود دارد كه رمز مخفى بودن آن به طور كامل روشن نيست، مانند اسم اعظم، شب قدر، و ساعت اجابت دعا.

خلاصه اينكه هيچ جاى تعجب نيست كه خداوند كارى انجام دهد يا فرمانى صادر كند كه اسرار و فلسفه آن بر ما مجهول باشد، و هيچ كس نمى‌تواند ادعا كند كه چنين چيزى مطلقاً «ممكن» نيست. منتها بحثى كه باقى مى‌ماند در «وقوع» چنين مطلبى و آيا در مورد حضرت مهدى عليه السلام چنين وضعى به وجود آمده يا نه؟

در اين قسمت نيز با وجود اخبار صحيحى كه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و اوصياى گرامى او درباره امام غايب به ما رسيده است جاى انكار باقى نمى‌ماند و بايد در برابر اين حقيقت كه با دلايل قطعى ثابت شده تسليم بود، ما هرگز مجبور نيستيم فلسفه و اسرار آن را دريابيم چه بسيار است امورى كه ما فلسفه آن را نمى‌دانيم،

[١]. سوره لقمان، آيه ٣٤