آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٠ - شيعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله

او ميوه داد.

گواه اين سخن، احاديثى است كه از شخص پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده. و راويان آن شيعه نيستند، تا به گفته احمد امين و امثال او چون عقيده به «رجعت» دارند روايات آنها اعتبار نداشته باشد! و يا تصور شود كه مى‌خواهند كوره آتش خود را سوزان‌تر كنند!

نخير بلكه، راويان اين احاديث تمام از بزرگان علماى اهل سنّت مى‌باشند، اين احاديث از طرق معتبره‌اى نقل شده كه هيچ عاقلى (با در نظر گرفتن اوضاع و احوال اين احاديث) نمى‌تواند در صحت آنها ترديد كند، يا احتمال جعل و دروغ در مورد آنها بدهد.

در اينجا تنها به قسمتى از اين احاديث كه از سابق به خاطرم مانده، و در ضمن مطالعاتى كه به خاطر مسائل ديگرى بود به آنها برخورد كرده‌ام اشاره مى‌شود:

١. سيوطى دانشمند معروف اهل سنّت در كتاب تفسير خود به نام «الدر المنثور فى تفسير كتاب اللَّه بالمأثور» در ذيل آيه شريفه‌ «أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ» [١] از «ابن عساكر» از جابربن عبداللَّه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين نقل مى‌كند:

«كُنّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَأقْبَلَ عَلِيٌ عليه السلام فقال النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله: وَالَّذي نَفْسِي بِيَدِهِ إنَّ هَذَا وَ «شِيعتَهُ» لَهُمُ الْفَائِزُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

؛ جابر مى‌گويد: ما نزد پيامبر صلى الله عليه و آله بوديم كه على عليه السلام به سوى ما آمد، پيغمبر فرمود: اين و «شيعيان» او رستگاران در روز قيامتند» و در اين هنگام‌

[١]. سوره بينه، آيه ٧