آيين ما( اصل الشيعة)
(١)
پيشگفتار
٩ ص
(٢)
اين همه عقبماندگى از كجاست؟
٩ ص
(٣)
شايعه سازى و دروغ پردازى
١٣ ص
(٤)
دانشمندان متعصّب!
١٥ ص
(٥)
تقصير بزرگ ما!
١٦ ص
(٦)
1 نقص دستگاههاى تبليغى؛
١٧ ص
(٧)
2 خرافات يا بزرگترين دستاويز دشمنان
١٨ ص
(٨)
كتاب اصل الشّيعه
١٨ ص
(٩)
آراى مستشرقين و دانشمندان غرب و شرق
٢١ ص
(١٠)
پيرامون اين كتاب
٢١ ص
(١١)
مرد بزرگى كه سرچشمه تحول عظيمى شد
٢٩ ص
(١٢)
پيشگويى عجيب!
٢٩ ص
(١٣)
بيان شيوا!
٣١ ص
(١٤)
مسافرتهاى تاريخى
٣١ ص
(١٥)
فعاليتهاى سياسى
٣٤ ص
(١٦)
صراحت لهجه كمنظير
٣٥ ص
(١٧)
تأليفات و آثار
٣٦ ص
(١٨)
خزان عمر او
٣٩ ص
(١٩)
مسلمانان چگونه متّحد شوند؟
٤١ ص
(٢٠)
نظرى به گذشته
٤٦ ص
(٢١)
كوتاه كردن دستهاى آلوده
٤٩ ص
(٢٢)
نبايد مأيوس بود
٥٣ ص
(٢٣)
سبب تأليف اين كتاب
٦٣ ص
(٢٤)
وحشىهاى بيابان!
٦٨ ص
(٢٥)
بيش از اين سكوت روا نبود
٦٩ ص
(٢٦)
آيا مىخواهند اسلام را در هم بكوبند؟
٧٣ ص
(٢٧)
بنيانگذاران علوم اسلامى
٧٧ ص
(٢٨)
شعر و بهترين شعراى اسلام
٨١ ص
(٢٩)
زمامداران و وزراى اسلام
٨٤ ص
(٣٠)
تهمتهاى ناروا به شيعه
٨٩ ص
(٣١)
تهمت عجيب ديگر
٩٢ ص
(٣٢)
سرچشمه اصلى بدبختيها
٩٩ ص
(٣٣)
شيعه و عبداللَّه بن سبأ
١٠٠ ص
(٣٤)
بخش اوّل پيدايش و گسترش تشيّع
١٠٧ ص
(٣٥)
شيعه در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله
١٠٩ ص
(٣٦)
شيعه به چه كسانى گفته مىشد؟
١١٣ ص
(٣٧)
عوامل گسترش تشيّع پس از پيامبر صلى الله عليه و آله
١١٨ ص
(٣٨)
1 دنياپرستى خلفا و زهد اهلبيت عليهم السلام
١٢١ ص
(٣٩)
2 جنايات بنى اميّه و بنى مروان
١٢٥ ص
(٤٠)
3 تشيّع، يك نهضت اسلامى
١٢٧ ص
(٤١)
4 مردان جانباز و شعراى فداكار!
١٣١ ص
(٤٢)
بخش دوم عقايد شيعه در اصول
١٣٥ ص
(٤٣)
دورنماى اين بحث
١٣٧ ص
(٤٤)
اسلام و ايمان
١٣٧ ص
(٤٥)
امتياز شيعه
١٣٩ ص
(٤٦)
الف) وظايف عقل
١٤٤ ص
(٤٧)
اصل اوّل توحيد
١٤٥ ص
(٤٨)
اصل دوم نبوّت
١٤٩ ص
(٤٩)
اصل سوم امامت
١٥٣ ص
(٥٠)
مهدى و طول عمر او
١٥٩ ص
(٥١)
رمز غيبت امام عليه السلام
١٦٣ ص
(٥٢)
اصل چهارم عدل
١٦٩ ص
(٥٣)
اصل پنجم معاد
١٧٥ ص
(٥٤)
بخش سوم عقايد شيعه در فروع
١٧٧ ص
(٥٥)
اجتهاد از نظر شيعه و ديگران
١٧٩ ص
(٥٦)
تفاوت مدارك فقهى شيعه و ديگر فِرق اسلامى
١٨٣ ص
(٥٧)
2 روزه
١٩٥ ص
(٥٨)
3 زكات
١٩٦ ص
(٥٩)
4 خُمس
١٩٧ ص
(٦٠)
احكام و مقرّرات اسلام از نظر شيعه
١٩١ ص
(٦١)
1 نماز
١٩١ ص
(٦٢)
آيا سهم امام را بايد در سرداب گذاشت؟!
١٩٨ ص
(٦٣)
5 حجّ
٢٠١ ص
(٦٤)
6 جهاد
٢٠٢ ص
(٦٥)
(جهاد اكبر و جهاد اصغر)
٢٠٢ ص
(٦٦)
دو دستور بزرگ
٢٠٤ ص
(٦٧)
معاملات از نظر شيعه
٢٠٧ ص
(٦٨)
ازدواج موقّت از نظر شيعه
٢٠٩ ص
(٦٩)
افسانه نسخ آيه
٢١١ ص
(٧٠)
ازدواج موقت يك ازدواج حقيقى است
٢١٣ ص
(٧١)
نسخ حكم متعه مردود است
٢١٨ ص
(٧٢)
رمز پيچيدگى مسأله متعه و راه حل نهايى آن
٢٢١ ص
(٧٣)
كلامى از يك بزرگ شيعه
٢٢٦ ص
(٧٤)
سخنى درباره ازدواج موقّتازدواج موقّت يك ضرورت اجتنابناپذير اجتماعى است
٢٢٩ ص
(٧٥)
ازدواج موقت چيست؟
٢٣٠ ص
(٧٦)
سوء استفاده را نبايد به حساب قانون گذارد
٢٣٣ ص
(٧٧)
چرا ازدواج موقت يك ضرورت اجتماعى است؟
٢٣٥ ص
(٧٨)
راه حل اين مشكل چيست؟
٢٣٨ ص
(٧٩)
مشكل جنسى جوانان
٢٣٦ ص
(٨٠)
فلسفه ازدواج موقت
٢٤٠ ص
(٨١)
يك نكته مهم ديگر
٢٤٢ ص
(٨٢)
اما تكليف فرزندان «ازدواج موقت»
٢٤٣ ص
(٨٣)
ازدواج مسيار!
٢٤٤ ص
(٨٤)
نتيجه بحث در پيرامون «ازدواج موقت»
٢٤٦ ص
(٨٥)
طلاق و طرق محدود ساختن آن
٢٤٩ ص
(٨٦)
داستان طلاق ثلاث
٢٥٢ ص
(٨٧)
دو نامه جالب
٢٥٦ ص
(٨٨)
خلع و مبارات
٢٦٤ ص
(٨٩)
ظهار، ايلا، لعان
٢٦٦ ص
(٩٠)
ارث از نظر شيعه
٢٦٦ ص
(٩١)
عول و تعصيب
٢٦٧ ص
(٩٢)
وقف، هِبه، صدقه
٢٧١ ص
(٩٣)
قضاوت و دادرسى
٢٧٣ ص
(٩٤)
صيد و ذباحه
٢٧٦ ص
(٩٥)
يك داستان جالب
٢٧٨ ص
(٩٦)
خوراكىها و آشاميدنىهاى حلال و حرام
٢٧٩ ص
(٩٧)
مجازات و كيفرهاى گناهان
٢٨٢ ص
(٩٨)
2 حدّ لواط و مساحقه
٢٨٤ ص
(٩٩)
3 حدّ قذف
٢٨٥ ص
(١٠٠)
4 حدّ مشروبات الكلى
٢٨٥ ص
(١٠١)
5 حدّ دزدى
٢٨٦ ص
(١٠٢)
1 حدّ زنا
٢٨٢ ص
(١٠٣)
7 حدود مختلف ديگر
٢٨٨ ص
(١٠٤)
قصاص و ديات
٢٨٩ ص
(١٠٥)
6 حدّ محارب
٢٨٧ ص
(١٠٦)
مقدار ديه
٢٩٢ ص
(١٠٧)
«بدا» و «تقيّه»
٢٩٥ ص
(١٠٨)
بدا از نظر شيعه
٢٩٥ ص
(١٠٩)
تقيّه از نظر شيعه
٢٩٩ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص

آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١١ - افسانه نسخ آيه

ولى مسلماً مقام! ابن عباس كه دانشمند اسلام (حبرالامة) لقب يافته از آن بالاتر است كه نسبت تحريف به قرآن بدهد، اگر اين حديث صحيح باشد حتماً منظور او اين بود كه تفسير آيه چنين نازل گرديده است.

افسانه نسخ آيه‌

در هر حال، اعتقاد عموم علماى اسلام، بلكه ضرورت دين، بر اين است كه در آغاز «ازدواج موقت» مشروع بوده‌ [١] و مسلمانان در صدر اسلام به آن عمل مى‌كرده‌اند، نهايت اين است كه مخالفين اين حكم مدعى هستند كه بعداً نسخ و تحريم شده است ولى در مورد نسخ آن اختلاف است. و رواياتى كه در اين باره ادعا مى‌كنند پريشان و ضعيف مى‌باشد.

بديهى است چنان احاديثى نه تنها موجب يقين نمى‌گردد بلكه از آنها ظن و گمان هم نمى‌توان پيدا كرد، در صورتى كه قواعد علمى به ما مى‌گويد: حكم قطعى را جز دليل قطعى نسخ نمى‌كند.

توضيح اينكه: درباره چگونگى نسخ اين حكم، گاهى ادعا مى‌نمايند كه خود پيغمبر صلى الله عليه و آله ازدواج موقت را نخست تجويز و سپس تحريم نموده است؛ بنابراين ناسخ آن، سنّت پيغمبر مى‌باشد.

و گاهى مى‌گويند: ناسخ آن، آيات قرآن مجيد است، در اينجا نيز اختلاف‌


[١]. عبداللَّه بن عباس (زاد المعاد، ج ١٧ ص ٢١٣. جابر بن عبداللَّه انصارى، صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٠٢٢. عمران بن حصين خزاعى (بخارى، مسلم و بيهقى). عبداللَّه بن مسعود (صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٠٢٢؛ عبداللَّه بن عمر (مسند احمد، ج ٢، ص ٩٥)، معاويه (المعلى، شرح الموطأ للزرقانى)، ابوسعيد خدرى (عمدة القارى، ج ٨، ص ٣١٠)، سلمة و معبد فرزندان اميه جمعى (المحلى، الاصابة، ج ٢، ص ٦٣)، زبير بن عوام (العقد الفريد، ج ٢، ص ١٣٩) اسماء دختر ابوبكر (مسند ابوداود، ص ٢٢٧)، خالد بن مهاجر مخزومى (صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٠٢٦)، عمروبن حريث فرشى (كنزالعمال، ج ٨، ص ٢٩٣)، ابىّ بن كعب انصارى (تفسير طبرى، ج ٥، ص ٩) سعيد بن جبير (تفسير شوكانى، ج ١، ص ٤٧٤) ابوذر غفارى (زادالمعاد، ج ١، ص ٢٠٧) نقل از جزوه متعتان كانتا، ص ١٦-/ ١٨