آيين ما( اصل الشيعة) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - تفاوت مدارك فقهى شيعه و ديگر فِرق اسلامى
زيرا معتقديم نماز جماعت، مخصوص نمازهاى واجب است ولى آنها نمازهاى نافله ماه رمضان را به جماعت مىخوانند و آن را نماز «تراويح» مىنامند.
احكام نماز جمعه و نماز عيد فطر و عيد قربان، و آيات، و همچنين بقيه نمازهاى مستحب را بايد در كتابهاى مشروحى كه در اين زمينه از طرف دانشمندان و علماى شيعه نگاشته شده مطالعه كرد و كتابهايى كه در اين باره تأليف يافته از دهها هزار! تجاوز مىكند.
هر يك از اين نمازها آداب و ذكرها و دعاهاى مخصوصى دارد كه در كتبى كه مستقلًا براى اين منظور تأليف شده مذكور است، تعداد اين كتابها نيز فوق العاده زياد است.
اما ماهيت نماز؛ ماهيت نماز از نظر ما از سه قسمت تشكيل مىگردد:
١. شرايط: نماز عبارت از اوصاف و حالاتى است كه از يك سلسله امور كه خارج از ذات نماز است انتزاع مىگردد، اصول اين شرايط كه بدون آن نماز باطل است شش چيز مىباشد: ١. طهارت ٢. وقت ٣. قبله ٤. لباس نمازگذار ٥. نيّت ٦.
مكان نمازگذار.
البتّه مكان ذاتاً جزء شرايط نيست بلكه لازمه وجود هر انسانى است؛ زيرا نمازگذار (مانند هر شخص ديگر) بدون مكان نمىتواند باشد، ولى اين مكان بايد غصبى نباشد و محل سجده (آنجايى كه پيشانى بر آن گذارده مىشود) نيز بايد پاك باشد.
٢. اجزاى نماز: عبارت از امورى است كه نماز از آن تركيب يافته و آن هم به نوبه خود بر دو نوع است: نوع اوّل اجزايى كه «ركن» نماز است و بدون آن نماز باطل مىشود (خواه عمداً ترك شود يا اشتباهاً) و آن چهار چيز است: تكبيرة الاحرام (اللَّه اكبر اوّل نماز)- قيام- ركوع- سجود.
نوع دوم اجزاى غير ركنى است كه اگر «عمداً» ترك شود موجب بطلان نماز مىگردد مانند: قرائت (حمد و سوره)، ذكر، تشهد، سلام. و در همه اينها آرامش