٣. داستان مضحك ديگرى كه در اذهان عدّه‌اى از عوام اهل سنّت شايع كرده‌اند و شايد كراراً آن را شنيده باشيد اين است كه مى‌گويند: اينكه شيعه‌ها بعد از نماز سه مرتبه دستهاى خود را بلند مى‌كنند و زير لب چيزى مى‌گويند، اين جمله را تكرار مى‌كنند: خان الامين، خان الامين، خان الامين! يعنى جبرئيل، امين وحى خدا خيانت كرد، زيرا بنا بود فرمان نبوّت را به نام على بن ابيطالب عليه السلام بياورد، ولى روى خرده حسابى كه با آن حضرت داشت به نام محمد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله برد! بنابراين او در انجام مأموريت خود مرتكب خيانت بزرگى شده است! [١]

خوب ملاحظه مى‌فرماييد سه مرتبه «اللَّه اكبر» گفتن بعد از نماز كه مظهر عالى توحيد و يگانه پرستى است و با تكان دادن و بالا آوردن دست كه نشانه پشت سر انداختن تمام دنيا و غير خدا در برابر فرمان اوست تكميل مى‌گردد، چگونه تحريف شده و به چه صورت عجيب و باورنكردنى در آمده است؟!

بديهى است هنگامى كه «امين وحى خدا» در روز روشن دست به يك چنين خيانت بزرگى بزند و منصب نبوّت و خاتميت را به طور «قاچاقى» به غير اهلش بسپارد و خدا و خلق خدا را در مقابل عمل انجام شده‌اى قرار دهد، پيداست كه دستگاه چنين خدايى داراى چه حساب و كتابى است، و وعده‌هاى قيامت و معاد، تكليفش روشن خواهد بود!

[١]. منهاج السنّة، ج ٤، ص ١٣٨-/ ١٤٩. در ريشه اين اتهام بى‌اساس گفتنى است جمله خان الامين شعار يهوديان بوده كه معتقد بودند جبرئيل امين موظف بود نبوت را در دودمان اسرائيل قرار دهد، اما او نافرمانى كرد و در سلسله فرزندان اسماعيل قرار داد. (ر. ك: تفسير فخر رازى، ج ١، ص ٤٣٦ و ٤٣٧، چاپ مصر، ١٣٠٨ ق). و خداوند سبحان اين پندار بى‌اساس را رد و جبرئيل را امين و درستكار معرفى كرد: «نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلَى قَلْبِكَ» (سوره شعرا، آيه ١٩٤) و در آيه ٩٧ سوره بقره آمده است: «قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوّاً لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ». براى پى بردن به بى‌اطّلاعى تهمت پيشگان از معتقدات شيعه و بى‌اساس بودن اين اتهام كافى است به منابع ذيل مراجعه فرماييد: المقنعه، ص ١١٤؛ النهاية، ص ٨٤؛ السرائر، ج ١، ص ٢٣٢؛ المهذب، ج ١، ص ٩٥؛ الدروس الشرعيه، ج ١، ص ١٨٤؛ تحريرالاحكام، ج ١، ص ٢٦٣