پرسشها و پاسخها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢٦ - كنترل غريزه جنسى

كنترل غريزه جنسى

غريزه جنسى يكى از غرايز طبيعى انسان است. آيا ارضاى اين غريزه از ديد قرآن و اسلام به هر نحوى آزاد است يا محدوديّت دارد؟ محدوديت‌هاى اِعمال غريزه جنسى چيست؟

[١] يكى از راه‌هاى لذّت بردن انسان، علاقه به همسر و ارضاى غريزه جنسى است. اصل وجود اين ميل همانند ميل‌ها و كشش‌هاى درونى ديگر، امرى فطرى و لازمه ساختمان روح انسان است و خود به خود نه ارزش اخلاقى مثبت دارد و نه منفى؛ بلكه بايد ديد كيفيّت و كميّت ارضاى اين ميل و جهتِ اعمال آن چيست؛ البتّه از نظر فلسفى، هر چيزى كه بهره‌اى از وجود داشته باشد ( خواه اختيارى يا غيراختيارى) فى‌نفسه خير است؛ ولى خير فلسفى با اصطلاح خير اخلاقى تفاوت دارد.

از آيات شريفه قرآن استفاده مى‌شود كه اين دو جنسِ مخالف، براى هم و مكمّل يك‌ديگر آفريده شده‌اند و مقتضاى فطرت انسان اين است كه هريك از اين دو، به جنس مخالفِ خود گرايش داشته باشد و او را منشأ آرامش خويش قرار دهد و به گونه‌اى كامجويى كند كه هم سبب توليد نسل شود و هم مفسده‌اى بر آن بار نشود.

از ديد اسلام، اِعمال اين غريزه در صورتى ارزش منفى ندارد كه سه نوع محدوديت رعايت شود:

أ. محدوديّت فطرى: از ديد قرآن كريم، گرايش به جنس موافق بر خلاف فطرت و نظام آفرينش است و نوعى انحراف در ميل جنسى به شمار مى‌رود؛ بنابراين اگر كسانى در مقام ارضاى غريزه جنسى از مسير طبيعى منحرف بشوند و راه ديگرى در پيش بگيرند، ارضاى غريزه جنسى به اين صورت داراى ارزش منفى است و آنان از صراط مستقيم و راه فطرت منحرف شده‌اند.

در قرآن كريم، دست‌كم در سه مورد، ضمنِ بيان داستان قوم لوط كه به همجنس بازى معروف هستند، بر زشتى اين عمل و انحراف آن از مسير فطرت تأكيد شده است.

در يكى از اين آيات آمده است: