پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٦ - مفهوم ترس

مطلوب انسان است، تأثير مستقيمى در انجام آن‌ها دارد و در اين ميان، ترس از محروميت از آن پاداش نيز به صورت غير مستقيم محرك انسان مى‌گردد.

   روشن شد كه در زندگى فردى، اجتماعى، دنيوى و اخروى، محرك اصلى در بيشتر رفتارها و اعمال انسانْ ترس است. ترس از آن‌كه گرفتارى برايش رخ دهد، يا ترس از آن‌كه خوشى‌ها و نعمت‌هايش را از او بستاند يا ترس از آن‌كه حرمت، اعتبار و موقعيت خويش را از دست دهد. اما براى خداباوران و معتقدان به جهان آخرت، همچنين ترس از سختى‌هاى شب اول قبر و عذاب جهنمْ محرك بسيارى از رفتارها است. فراتر از آنچه گفتيم، كسانى كه در زمينه‌هاى معنوى به مدارج عالى معرفت دست يافته‌اند، بزرگ‌ترين و جان‌فزاترين ترس و نگرانى‌شان، ترس از آن است كه توجه و عنايت خدا از آنان گرفته شود و مورد بى‌اعتنايى پروردگار خويش قرار

گيرند. بى‌ترديد محروم شدن از عنايت و توجه خداوند، عذاب بزرگى است و از اين رو، خداوند در مقام نكوهش پيمان‌شكنان، محروم گشتن از آن را در شمار عذاب‌هاى سخت خود نام مى‌برد و مى‌فرمايد:

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللهِ وَأَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الاْخِرَةِ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللهُ وَلا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ؛[١] كسانى كه پيمان خدا و سوگندهاى خود را به بهاى ناچيزى مى‌فروشند، آنان را در آخرت بهره‌اى نيست، و خدا روز قيامت با آنان سخن

[١]آل عمران (٣)، ٧٧.