پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٢ - اخلاص و نيت الاهى مقوّم عبادت خدا

كَمْ مِنْ فِئَة قَلِيلَة غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصّابِرِينَ؛[١] بسا گروهى اندك كه بر گروهى بسيار به اذن خدا پيروز شدند، و خداوند با شكيبايان است.

   چيزى نگذشت كه طلبه‌هاى جوان و ديگر جوانانى كه تعلقات دنيايى آنان را به خود مشغول نكرده بود و به دنيا آلوده نشده بودند، اطراف امام جمع شدند، اما بسيارى از سالمندان تا نزديك پيروزى انقلاب، نه فقط امام را همراهى نكردند، بلكه ايشان را سرزنش مى‌كردند كه چرا به مبارزه بى‌حاصل در برابر آمريكا و رژيمى برخوردار از ارتشى مجهز مى‌پردازى. اما امام مى‌دانست كه پيروزى تنها در سايه پول، امكانات و قدرت ظاهرى به دست نمى‌آيد، بلكه پيروزى واقعى، در شكيبايى، تقوا و تكيه بر قدرت بى‌پايان الاهى است:

وَإِنْ تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ؛[٢] اگر شكيبايى كنيد و تقوا داشته باشيد، نيرنگشان هيچ زيانى به شما نمى‌رساند. به يقين خداوند به آنچه مى‌كنند احاطه دارد.

   سرانجام با استقامت و تلاش مخلصانه امام و يارانش و بر خلاف انتظار جهانيان، پس از پانزده سال، وعده الاهى محقق گرديد و انقلاب شكوهمند اسلامى به پيروزى رسيد و عالم را دگرگون ساخت و پس از گذشت بيش از ربع قرن از انقلاب، نه فقط از عظمت و شكوه و انقلاب

[١]بقره (٢)، ٢٤٩.

[٢]. آل عمران (٣)، ١٢٠.