پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٨
مجبور است با اصرار و پيگيرى فراوان، در صدد تأمين خواسته خويش برآيد و حتى وقتى ببييند به اصرار او ترتيب اثر نمىدهند، حاضر مىشود از آبروى خويش در گذرد و بسته به اهميت و ارزشى كه نياز و خواستهاش براى او دارد و هزينهاى كه براى تأمين آن بايد مصروف گردد ـ و به چربزبانى، مديحه سرايى و تملقگويى ديگران بپردازد. تازه معلوم نيست با تحمل آن ذلّت و خوارى به خواستهاش برسد.
كسانى كه از خدا غافلاند، حاضرند براى رسيدن به خواسته خود، گناهان فراوانى مرتكب شوند. در دنيا برخى براى اين كه به پست و مقامى برسند و مثلا در انتخابات رياستجمهورى پيروز گردند، حاضرند چندين ميليارد تومان از بيتالمال هزينه كنند و در اين راه از تهمت زدن، دروغ گفتن، شايعه پراكنى، ريختن آبروى ديگران و انجام هزاران جنايت فروگذار نيستند. تازه معلوم نيست پس از آن همه جنايت و سوء استفاده از بيتالمال، در انتخابات پيروز گردند و اگر هم پيروز شوند، چيزى به دست نياوردهاند.
آرى، كسى كه از خدا بريد و ارتباطش با خدا گسست، بر اساس سياست ماكياولى، براى رسيدن به هدف و مطلوبش به هر وسيلهاى دست مىيازد و از راه مشروع و نامشروع مىكوشد به خواستهاش برسد. اگر اموال و امكانات بيتالمال در اختيارش قرار گرفت، ابايى از سوء استفاده و هزينه كردن آن در مسير دستيابى به قدرت و موقعيت ندارد. او را از ظلم به مردم و تعدى و تجاوز به اموال و حيثيتشان باكى نيست. چه بسا به داشتن ثروت متوسطْ قانع نشود و با اين كه چندين كاخ و كارخانه دارد و