پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٥

بِالطّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى لاَ انْفِصامَ لَها وَاللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ؛[١] در دين هيچ اجبارى نيست و راه از بيراهه به خوبى آشكار شده است. پس هركس به طاغوت كفر ورزد و به خدا ايمان آورد، به يقين به دستاويزى استوار چنگ زده است كه آن را گسستن نيست، و خداوند شنوايى دانا است.

   «عروة الوثقى» در اين آيه، در روايات به ايمان، قرآن و ولايت اهل‌بيت(عليهم السلام) تفسير شده است. در اين باره امام باقر(عليه السلام)در تفسير جمله «فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَة الْوُثْقى» فرمود كه منظور از «عُرْوَة الْوُثْقى»: [دستگيره استوار الاهى] دوستى اهل‌بيت(عليهم السلام) است.[٢]

   امام صادق(عليه السلام) نيز در تفسير آن جمله فرمود كه منظور از آن، ايمان به خداوند يكتا و بى‌شريك است.

   امام رضا(عليه السلام) نيز فرمود: كسى كه از امامان از نسل امام حسين(عليه السلام) پيروى كند، خدا را پيروى كرده، و كسى كه با آن‌ها مخالفت كند، با خداوند مخالفت كرده است. آنان دستگيره استوار و وسيله به سوى خداوند متعالى هستند.[٣]

   همچنين آن حضرت در توصيف قرآن فرمودند:

هُوَ حَبْلُ اللهُ الْمَتِينُ وَعُرْوُتُهُ الْوُثْقى؛[٤] قرآن ريسمان مستحكم الاهى و دستگيره استوار او است.

[١]بقره (٢)، ٢٥٦.

[٢]. تفسير نور الثقلين، ج ١، ص ٣١٧.

[٣]. همان، ص ١٣٨.

[٤]. همان.