پندهاي الاهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٣ - دستاورد ذكر در سخن خداوند

جلسه ششم

دستاورد ذكر در سخن خداوند

در برخى از بندهاى اين حديث قدسى كه به بررسى آن پرداختيم، خطاب به حضرت موسى (عليه السلام) بر ضرورت ياد و توجه به خداوند و عجين گشتن آن با خضوع و خشوع در برابر معبود تأكيد شده بود. خداوند در بند ديگرى درباره ضرورت اطمينان و اعتماد انسان به خداوند در هنگام ذكر و ياد او مى‌فرمايد:

اطْمَئِنَّ عِنْدَ ذِكْرِي وَذَكِّرْ بِي مَنْ يَطْمَئِنُّ إِلَيَّ؛ در هنگام ذكر به من اطمينان و اعتماد داشته باش و كسى را كه به من اطمينان و اعتماد دارد، متوجه ياد و ذكر من گردان.

   بدون شك ياد و ذكر خداوند براى موحّد و مؤمن از جايگاه والايى برخوردار است و علت غايى رفتار و عبادات او شمرده مى‌شود. بر اين اساس، خداوند متعالى در آغاز بعثت حضرت موسى(عليه السلام) و در طليعه وحى به آن حضرت، پس از بيان مسأله توحيد، به عنوان مهم‌ترين اصل اعتقادى كه اعتقاد به آن اساسى‌ترين ركن سعادت انسان به شمار مى‌آيد، ذكر و ياد خويش را غايت و هدف عبادت معرفى مى‌كند و مى‌فرمايد: