١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص

حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٧٢

شیخ‌طوسی نیز در الرجال، احمد بن‌ بشر بن‌عمارالصيرفي را در ذیل اصحاب امام‌صادق٧ آورده.[٣٦٩]

و در باب «من‌لم‌یروعنهم:» آورده: «علي بن محمد بن يعقوب بن إسحاق بن عمار الصيرفي الكسائي الكوفي العجلي روى عنه التلعكبري‌...».[٣٧٠] در باب اصحاب امام‌صادق٧ نیز گفته: «إسحاق‌بن‌عمار الكوفي الصيرفي.»[٣٧١]

برقی نیز اسماعيل بن عمار، اسحاق‌بن‌عمار، يونس بن عمار و علي بن اسماعيل بن عمار را ذکر کرده و برای اسماعیل، اسحاق و یونس، وصف «الصیرفی» و «مولی بنی‌تغلب» را به کار برده است.[٣٧٢]

خود عماربن‌حیّان نیز از روات است و در الکافی در باب «البرّ بالوالدین» یک روایت از امام‌صادق٧ نقل که دلالت بر مدح فرزندش اسماعیل دارد.[٣٧٣]

خاندان حیّان به حرفة صرّافی اشتغال داشته و از خاندان‌های متمول شیعه بوده‌اند و شواهدی نیز بر این مطلب وجود دارد. کشی چنین روایت می‌کند: «محمد بن مسعود قال: حدثني محمد بن نصير قال: حدثني محمد بن عيسى عن زياد القندي قال: كان أبوعبدالله٧ إذا رأی إسحاق‌بن‌عمار و إسماعيل‌بن‌عمار قال: «و قد يجمعهما الأقوام»؛ يعني الدنيا و الآخرة.[٣٧٤]

امام‌صادق٧ هرگاه اسحاق‌بن‌عمار و اسماعیل‌بن‌عمار را می‌دید، می‌فرمود: «برخی خاندان‌ها هر دو را با هم جمع می‌کنند»، [٣٧٥] مراد امام٧ از «آن دو»، دنیا و آخرت است.

برای سهولت، در نمودار زیر می‌توانید خاندان اسحاق‌بن‌عمار را ملاحظه کنید


[٣٦٩]. رجال‌الطوسي، ص١٥٥، رقم٣.

[٣٧٠]. همان، ص٤٣١، رقم٢٥.

[٣٧١]. همان، ص١٦٢، رقم١٣٥.

[٣٧٢]. رجال البرقی، ص٢٨، ٢٩ و ٥٠.

[٣٧٣] . الكافي، ج٢، ص١٦١.

[٣٧٤]. رجال‌الكشي، ص٤٠٢، رقم٧٥٢.

[٣٧٥]. در برخی نسخ کشی چنین آمده: «و قد یجمعهما لاقوام»؛ رک: مستدرک‌الوسائل، ج١٣، ص١٨. که در این صورت، ترجمه چنین می‌شود: «و گاهی خداوند هر دو را برای برخی جمع می‌کند.» ناگفته نماند که تعبیر «و قدیجمعهما الله لاقوام» که مراد جمع دنیا و آخرت است، در چندین روایت آمده است و به نظر می‌رسد یک تعبیر مَثَل‌گونه در فرهنگ روایی شیعه شده، (رک: نهج‌البلاغه، ص٣١؛ قرب‌الاسناد، ص٣٩، باب احادیث متفرقه؛ معانی‌الاخبار، ص٣٢٤، باب معنی زینةالآخرة و تهذیب‌الاحکام، ج٦، ص٣٢٨، باب المکاسب و (غیره) ندارد.