بهداشت روانى خانواده - کوثری، یدالله - الصفحة ٦٧
درس هفتم: تفاهم و درك متقابل والدين و فرزندان از آنجا كه نقش والدين در رشد و تربيت فرزندان از اهميت بسيار بالايى برخوردار است، مكتب انسان ساز اسلام از ديرباز بر روابط سالم و مهرآميز والدين با يكديگر تأكيد داشته، توصيه مىكند كه زندگى خانوادگى بر اساس مهر و محبت بنيان نهاده شود. «١» در روايات فراوانى رفتار صحيح و مناسب بين والدين و فرزندان بسيار با اهميت دانسته شده است.
قلمرو وسيع اين طرز تلقى حتى دوران قبل از تولد را نيز در بر مىگيرد؛ دورهاى كه توجه به آن مىتواند زمينه مساعدى را براى رشد بهنجار و سالم فرزند فراهم آورد.
فرزند؛ امانت خداوند يكى از بزرگترين امانتهاى الهى فرزند است. از اين رو همسران با ايمان، بيش از هر چيز، انديشههاى تربيتى و اهداف آرمانى خويش را در فرزند دارى مورد نظر قرار مىدهند و دور از غفلت، از همان روزهاى نخستين تشكيل نطفه، در انديشه ايجاد مناسبترين شرايط و بهترين بستر براى شكلگيرى شخصيت سالم و متعالى فرزندان هستند. همسران مؤمن با تفاهم و علاقه و درك متقابل، همراه با آمادگى و بهداشت جسمى و روانى به دور از حرام خوارى، پرخورى و خود مدارى و رها از خشم و عصبانيت و اضطراب و نگرانى، «٢» نقش آگاهانه خويش را در امر مقدس فرزند پرورى به انجام مىرسانند.