افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٨٦ - عدم منافات خلقت مادِی و بشرِی پِیامبر اکرم با وصول آن حضرت به عالم قدس و مقام تعِیّن اوّل

خواب‌ها و مکاشفاتِی است از حوادث آِینده که با عدم خلقت حقِیقت ملکوتِی و برزخِی اشِیاء هِیچ تناسبِی نخواهد داشت.

ادراک صحِیح اِین مطلب، ما را در شناخت کنه و واقعِیّت پدِیدۀ وحِی کمک بسِیارِی خواهد کرد، و کِیفِیّت نزول وحِی و قرآن را براِی ما بسِیار سهل و آسان مِی‌نماِید.[١]

عدم منافات خلقت مادِی و بشرِی پِیامبر اکرم با وصول آن حضرت به عالم قدس و مقام تعِیّن اوّل

نکتۀ دوّم: طبق آِیات صرِیحۀ قرآن کرِیم، اطّلاع بر غِیب، به برگزِیدگان از خلاِیق الهِی تفوِیض شده است؛ و نِیز رواِیات متواتره، بر اِین مطلب گواه است. امّا در بعضِی از آِیات مِی‌بِینِیم که رسول خدا صلِّی الله علِیه و آله و سلّم در مواجهه با إشکال مشرکِین مبنِی بر اطّلاع بر غِیب، خود را ِیک فرد عادِی مانند ساِیر افراد بشر به حساب مِی‌آورد که فقط به‌واسطۀ تفضّل الهِی، وحِی بر اِیشان نازل مِی‌شده است و بس، و مزِیّت دِیگرِی بر ساِیر افراد ندارد؛

در سورۀ کهف، آِیۀ صد و ده مِی‌فرماِید:

(قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا).[٢]

«اِی پِیامبر به اِینها بگو: من همانند شما ِیک بشرِی بِیش نِیستم، که فقط امتِیاز من بر شما اِین است که بر من وحِی نازل مِی‌شود که خداِی شما خداِی واحد ِیگانه است. پس کسِی که امِید و آرزوِی ملاقات با پروردگارش را دارد باِید عمل صالح انجام دهد و هِیچ فرد دِیگرِی را انباز و شرِیک خدا در امور خود قرار ندهد.»

برخِی از کوته‌نظران تصوّر کرده‌اند که چون در اِین آِیه و مشابه آن، پِیامبر به

[١]. جهت اطّلاع بِیشتر پِیرامون علم حق تعالِی به اشِیاء قبل اِیجاد آنها رجوع شود به المبدأ و المعاد، ص ١٠٠؛ شرح الهداِیة الأثِیرِیّة، ص ٣٧٦؛ اسرار الحکم، ص ١٤١؛ شرح المنظومة، ج١، ص ٣٧٣.

[٢]. سوره کهف (١٨) آِیه ١١٠.