بدست قدرت او است كه نفع نمى‌بخشد بنده را اعمال او مگر به شناختن حق ما و شيخ طوسى در مجالس روايت كرده است از حضرت امام على النقى عليه السّلام كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله گفت يا على عليه السّلام جناب اقدس الهى آمرزيده تو را و شيعيان تو را و دوستان دوستان شيعيان تو را و ايضا از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه گفت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه حقتعالى ميفرمايد كه هر كه ايمان آورد بمن و پيغمبر من و بولى من او را داخل بهشت كنم با هر عملى كه داشته باشد و در مجالس بسند معتبر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه نميخورد آتش كسى را كه اعتماد بدين حق داشته باشد و ايضا از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه وصف نميكند بنده‌اى اين امر را يعنى امامت ائمه را كه طعمه آتش گردد راوى گفت در ميان آتش كسى هست كه گناهان بسيار ميكند حضرت فرمود هرگاه چنين باشد خدا مبتلا ميكند او را در بدنش و اگر اين كفاره گناهانش نشد روزى او را تنگ ميكند و اگر اين كفاره گناهانش نشد جان كندن را بر او سخت ميكند تا آنكه چون بقيامت آيد گناهى نباشد او را و داخل بهشت شود.

و كلينى بسندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه مؤمن دو مؤمن است (اول) مؤمنى است كه وفا كرده است از براى خدا بشرطها كه بر او شرط كرده است و اعمال ايمان را همه بجا آورده است چنانكه فرموده است‌ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ‌ باو نميرسد اهوال دنيا و اهوال آخرت پس در آخرت با پيغمبران و صديقان و شهداء و صالحان خواهد بود و نيكو رفيقانند ايشان از براى او و او در آخرت شفاعت ميكند ديگران را و احتياج بشفاعت ديگرى ندارد (دويم) مؤمنى ميباشد كه پاى او ميلغزد و مرتكب گناهان ميشود پس او مانند گياه ضعيفى است كه از زمين رويد گاهى كج شود و گاهى راست ايستد و هر طرف كه باد او را بگرداند بگردد و آن آنست كه اهوال دنيا و آخرت باو ميرسد و محتاج بشفاعت است و عاقبت او بخير است.

و عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود چه مانع است شما را از آنكه گواهى دهيد براى كسى كه بر دين تشيع بميرد كه او از اهل بهشت است بدرستى كه حقتعالى ميفرمايد بر من لازم است كه نجات دهم مؤمنان را و شيخ مفيد در مجالس از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله در سفر سواره بود ناگاه فرود آمد و پنج سجده كرد چون سوار شد بعضى از صحابه از سبب آن سؤال كردند فرمودند كه جبرئيل نازل شد و مرا بشارت داد كه على عليه السّلام در بهشت خواهد بود سجده كردم براى حقتعالى شكر او را چون سر برداشتم گفت فاطمه عليه السّلام در بهشت خواهد بود باز سجده كردم از براى شكر الهى‌