احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٩٣ - ٤ - عدالت در عرصه اقتصاد
٢- در حديث شريفى اينگونه آمده كه:
«لا يحلّ مال امرء مسلم إلّابطيبة نفس منه» [١].
«مال فرد مسلمانى بر كسى حلال نمىشود، مگر با رضايت خاطر وى.»
٣- در روايت ديگرى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده كه فرمودند:
«على اليد ما أخذت حتّى تؤدّي» [٢].
«مسؤوليّت هر چيز با (كسى است كه آن را در) دست دارد، تا آنكه آن را بپردازد.»
٤- امام صادق عليه السلام مىفرمايند:
«فمَن نال من رجل مسلم شيئاً من عرض أو مال وجب عليه الاستحلال من ذلك والتنصّل من كلّ ما كان منه إليه، وإن كان قد مات فليتنصّل من المال إلى ورثته» [٣].
«هركس آبروى ديگرى را بريزد يا به داراييهاى كس ديگرى دست درازى كند، بايد ازاين عمل خود حلاليّت بخواهد واز هر آنچه بدىنسبت بهطرف مقابل انجام داده در نزداو به درآيد، واگر طرف مقابل مرده بود، پس مىبايست (آن مال را به ورّاث وى بدهد) و خود را از آن مال (حرام) خلاص كند.»
[١] - مستدرك وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ٨، باب ١، حديث ٧٣٣، قم، مؤسسه آل البيت ١٤٠٨، ه. ش.
[٢] - الفقه الاسلامى- قسم المعاملات، الاصول العامّة، از نگارنده، ص ٣٠.
[٣] - دعائم الاسلام، ج ٢، ص ٤٨٥، حديث ١٧٣١، دار المعارف- مصر، چاپ دوم، و مستدرك الوسائل، ج ١٧، ص ٨٧، باب ١.