احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨ - ٣ - امنيت و بيم
٣- (وَالَّذِينَ هُم مِن عَذَابِ رَبِّهِم مُشْفِقُونَ* إِنَّ عَذَابَ رَبِّهمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ) [١].
«و آنها كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند* چراكه هيجكس از عذاب پروردگارش در امان نيست.»
حديث شريف:
١- از اميرمؤمنان عليه السلام روايت شده كه درباره ويژگيهاى پرهيزكاران مىفرمايد:
«يَبِيتُ حَذِراً وَيُصْبِحُ فَرِحاً
؛ حَذِراً لِما حُذِّرَ مِنَالْغَفْلَةِ، وَفَرِحاً بِمَا أَصَابَ مِنَ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَةِ» [٢]
. «در حال بيم شب را مىگذراند، و بامداد شادمان سر از خواب برمىدارد، بيمناك از غفلتى است كه از آن بر حذر شده است و شادمان به رحمت و احسانى كه به او رسيده است.»
٢- همچنين آنحضرت در موعظهاى به مردم مىفرمايد:
«فَاتَّقُوا سَكَرَاتِ النِّعْمَةِ، وَاحْذَرُوا بَوَائِقَ النِّقْمَةِ» [٣]
. «بترسيد از مستىهاى نعمت، و برحذر باشيد از سختىهاى عذاب و انتقام.»
[١] - سوره معارج، آيات ٢٧- ٢٨.
[٢] - نهج البلاغه، صبحى صالح، چاپ اول، دارالحديث، ١٤٢٤ ه. ق، قم، خطبه ١٩٣، ص ٤٥٧، س ٨.
[٣] - نهج البلاغه، خطبه ١٥١، ص ٣٠٦.