احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣١٤ - ٩ - هميارى و مهربانى

شايسته انجام داده‌اند، خداوند وعده آمرزش و اجر عظيمى داده است.»

حديث شريف:

١- اميرمؤمنان حضرت على عليه السلام فرموده‌اند:

«الا لايعدلن أحدكم عن القرابة يرى بها الخصاصة، أن يسدّها بالذي لا يزيده إن أمسكه، ولا ينقصه إن أهلكه. ومن يقبض يده عن عشيرته، فإنّما تُقبض عنهم يدٌ واحدة، وتُقبض منهم عنه أيدٍ كثيرة، ومن تلن حاشيته يستدم من قومه المودّة» [١].

«آگاه باشيد! هيچيك از شما نبايد از خويشاوندان خود كه در فقر وپريشانى به سرمى‌برند، منصرف شود از اين كه فقر و پريشانى او را با چيزى مرتفع بسازد كه اگر آن را نزد خود نگهدارد، چيزى بر او نخواهد افزود و اگر انفاقش كند، چيزى از او نخواهد كاست. كسى كه دست كرامت خود را از دودمانش برمى‌دارد، يك دست او از آنان برداشته مى‌شود و در مقابل دستهاى فراوانى از او برداشته خواهد شد. هركه خوى نرم دارد، از محبّت دائمى دودمانش برخوردار خواهد بود.»

٢- امام باقر عليه السلام فرمودند:

«صلة الأرحام وحسن الجوار، زيادة في الاموال» [٢].

«صله ارحام و حسن همجوارى موجب فزونى در اموال مى‌شوند.»