احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٩٠ - ٤ - زيبايى و آراستگى خانه

حفظ كرديم، اين است تقدير خداوند توانا و دانا.»

٥- (وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ) [١].

«و در آنها براى شما زينت و شكوه است به هنگامى كه آنها را به استراحتگاهشان باز مى‌گردانيد، و هنگامى كه (صبحگاهان) به صحرا مى‌فرستيد.»

حديث شريف:

١- در حديثى از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمودند:

«إنّ اللَّه تعالى يحبّ الجمال والتجمّل، ويكره البؤس والتباؤس، فإنّ اللَّه عزّوجلّ إذا أنعم على عبد نعمة، أحبّ أن يرى عليه أثرها». قيل و كيف ذلك‌

؟ قال: «ينظّف ثوبه، ويطيّب ريحه، ويحسّن داره، ويكنس أفنيته، حتّى إنّ السراج قبل مغيب الشمس ينفي الفقر، ويزيد في الرزق» [٢].

«خداوند متعال زيبايى و خودآرايى را دوست دارد و بينوايى و تظاهر به بيچارگى را ناپسند مى‌دارد، چون، خداوند هرگاه نعمتى به بنده‌اى ارزانى مى‌دارد، دوست دارد اثر آن را در وى ببيند.» گفته شد: آن اثر چگونه پيدا مى‌شود؟ آن‌حضرت فرمودند: «لباسش را پاكيزه كند، و به خود بوى خوش بزند و خانه‌اش را نيكو سازد و حيات خانه را جارو بزند، حتّى روشن كردن چراغ پيش‌از غروب آفتاب، فقر را از ميان مى‌برد و روزى را فزونى‌