احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٧٧ - ١ - مصونيت از خطرها
صلّى على قارعة الطريق، ورجل أرسل راحلته ولم يستوثق منها» [١].
«سه دستهاند كه خداوند آنها را سزاوار حفظ نمىشمارد [٢]: مردى كه در خانهاى خراب سكنى گزيند، مردى كه بر سر راه به نماز بپردازد، و مردى كه شتر ومركب خودرا رها سازد بىآنكه (از درست رفتنش) اطمينان حاصل كند.»
٤- در حديث ديگرى درباره كارهايى كه مىبايست براى امنيّت خانه انجام داد سخن رفته است، كه اين امر ميزان اهتمام دين- علاوه بر استحكام خانه و بىنقص بودن آن- به حفظ خانواده از خطرها، را نمايان مىسازد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودهاند:
«أطفئوا المصابيح بالليل، لا تجرها الفويسقة فتحرق البيت وما فيه» [٣].
«چراغها را در شب خاموش كنيد، تا موشها آنهارا به اين سو و آنسو نكشند و خانه و آنچه را در آن است با اين كار به آتش نكشند.»
٥- همچنين امام صادق عليه السلام خوابيدن در پشت بام بدون حفاظ را ناپسند داشته و فرمودهاند:
«من نام على سطح غير محجّر برأت منه الذمّة» [٤].
«هركس بر پشت بامى بدون حفاظ بخوابد، تنها خود مسؤول پيامدهاى
[١] - بحارالأنوار، ص ١٥٧، ح ٢.
[٢] - چهبسا اين سخن بدين معنا باشد كه؛ دعاهاى اين سه دسته براى در امان ماندن از خطرها، مستجابنخواهد شد، چراكه خود در فراهم آوردن وسائل امنيّت كوتاهى كردهاند.
[٣] - بحارالانوار، ج ٧٣، ص ١٦٤، ح ١.
[٤] - همان، ص ١٧٨، ح ٢.