احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٦٧ - سوم - تغذيه، پيوندى اجتماعى
ولا ينبغي لهم أن يصوموا إلّابإذنه لئلا يحتشمهم فيترك لمكانهم» [١].
«هرگاه مردى وارد شهرى شود، تا وقتى كه از آن شهر خارج شود مهمان برادران دينى خود در آن شهر مىباشد، و مهمان اجازه ندارد بدون اذن ميزبان روزه بگيرد، تا اينكه براى او كارى انجام ندهند، و سپس او زحمت ايشان را تباه سازد. همچنين ميزبانان نيز نمىتوانند روزه بگيرند مگر به اذن ميهمان، تا اينكه مهمان شرمسار نشود و ايشان را به حال خود رها سازد و برود.»
ح- همچنين تكريم كردن مهمان و احترام به وى مستحب مىباشد، از رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه:
«مَن كان يؤمن باللَّه واليوم الآخر فليكرم ضيفه» [٢].
«هركس به خدا و روز فرجام ايمان دارد پس بايد مهمان خود را احترام كند.»
از اميرمؤمنان نيز دراين باره نقل شده كه فرمودند:
«أكرم ضيفك وإن كان حقيراً» [٣].
«مهمان را تكريم كن هرچند خوار و حقير باشد.»
در واقع از اهلبيت عليهم السلام آموزههاى فراوانى در باب تكريم مهمان و آداب مهماندارى به دست ما رسيده كه اين آموزهها موجب استحكام
[١] - همان، باب ٣١، ص ٢٥٤، ح ١.
[٢] - مستدرك الوسائل، ج ١٦، باب ٣٤، ص ٢٥٩، ح ١.
[٣] - همان، ح ٢.