احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٤ - ١ - تغذيه و ارزش زندگى

٩- (وَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلَالًا طَيِّباً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ) [١].

«و از نعمتهاى حلال و پاكيزه‌اى كه خداوند به شما روزى داده است، بخوريد. و از (مخالفت) خداوندى كه به او ايمان داريد، بپرهيزيد.»

١٠- (لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍ مِن سَعَتِهِ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً) [٢].

«آنان كه امكانات وسيعى دارند، بايد از امكانات وسيع خود انفاق كنند و آنها كه تنگدست‌اند، از آنچه كه خدا به آنها داده انفاق نمايند، خداوند هيچ‌كس را جز به مقدار توانايى كه به او داده تكليف نمى‌كند؛ خداوند بزودى بعداز سختيها آسانى قرار مى‌دهد.»

حديث شريف:

١- پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمودند:

«ما آمن بي من بات شبعان وجاره جائع»، وقال: «وما من أهل قرية يبيت فيهم جائع ينظر اللَّه إليهم يوم القيامة» [٣].

«هركس شب را سير به صبح رساند در حاليكه همسايه‌اش گرسنه باشد به من ايمان نياورده.» همچنين فرموده‌اند: «اگر در ميان اهالى شهرى، كسى شب را در حال گرسنگى صبح كند، خداوند به روز قيامت به اهالى آن‌