احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٠ - ٣ - فراگيرى احكام

فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ) [١].

«ما تورات را نازل كرديم در حالى كه در آن، هدايت و نور بود؛ و پيامبران، كه در برابر فرمان خدا تسليم بودند، با آن براى يهود حكم مى‌كردند؛ و (همچنين) علما و دانشمندان، به اين كتاب كه به آنها سپرده شده و بر آن گواه بودند، داورى مى‌نمودند. بنابراين، (بخاطر داورى برطبق آيات الهى،) از مردم نهراسيد و از من بترسيد؛ و آيات مرا به بهاى ناچيزى نفروشيد. و آنها كه به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نمى‌كنند، كافرند.* و بر آنها [/ بنى‌اسرائيل‌] در آن [/ تورات‌]، مقرّر داشتيم كه جان در مقابل جان، و چشم در مقابل چشم، و بينى در برابر بينى، و گوش در مقابل گوش، و دندان در برابر دندان مى‌باشد؛ و هر زخمى، قصاص دارد، و اگر كسى آن را ببخشد (و از قصاص، صرف نظر كند)، كفّاره (گناهان) او محسوب مى‌شود؛ و هركس به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نكند، ستمگر است.* و به دنبال آنها [/ پيامبران پيشين‌]، عيسى بن مريم را فرستاديم در حالى كه كتاب تورات را كه پيش‌از او فرستاده شده بود تصديق داشت، و انجيل را به او داديم كه درآن، هدايت و نور بود، و (اين كتاب آسمانى نيز) تورات را، كه قبل‌از آن بود، تصديق مى‌كرد، و هدايت و موعظه‌اى براى پرهيزگاران بود.* اهل انجيل [/ پيروان مسيح‌] نيز بايد به آنچه خداوند در آن نازل كرده حكم كنند و كسانى كه برطبق آنچه خدا نازل كرده حكم نمى‌كنند، فاسقند.»