احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٧ - ٤ - امنيت اجتماعى دورى از ستم و احترام به حقوق ديگران

رهيافت وحى:

مى‌توان چكيده حكمت اسلامى در آرامش ميان مردم [امنيّت‌اجتماعى‌] را در دو امرِ شناخت و احترام متقابل بيان كرد. از همين رو اگر در جامعه‌اى هركس ديگران را به رسميّت بشناسد و به حقوقشان احترام گذارد، امنيّت و آرامش برقرار خواهد شد. در واقع نهادهاى مسؤول امنيّت در جوامع و قوانين حقوقى مورد استفاده آنها، اين رويه از امنيّت را نشانه رفته‌اند.

حال به دو نكته دراين زمينه توجّه كنيد:

نخست- اينكه براى رسيدن به يك هدف مشروع بيش از يك راه پيش‌رو داريم، برخى امن و برخى پر خطر، كه انسان رستگار بيشترين تلاش خود را به كار مى‌كيرد تا به راههاى امن دست يابد، راههايى كه نه براى خود و نه براى ديگران خطرآفرين باشند.

از آيات الهى درمى‌يابيم كه ره‌يافتن به راههاى امن (سبل السّلام) از چند راه محقّق مى‌شود: نخست، پيروى از خشنودى خداوند (مائده ١٥- ١٦)، (طه، ٤٧). دوّم، از طريق جهاد در راه خدا (عنكبوت، ٦٩). سوّم، بوسيله پرهيزكارى (طلاق، ٢- ٣).

دوّم- يكى از مؤلّفه‌هاى گزينش راه امن، جستجوى راهى است كه با مصالح ديگران برخورد نداشته باشد و موجب شكسته شدن حرمت ديگران، آنچه از آن به تجاوز تعبير مى‌شود، نگردد. چه، دين، ستم بناحق را حرام شمرده است. در واقع خداوند انسان را آفريده و براى او كرامتى قرار داده (استقلال و آزادى)، و همچنين از سوى خود به او فضل كرده (مالكيّت). و حرمتى براى وى قايل شده است (شخصيّت). پس هركس،