احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٨٢ - ٤ - احترام متقابل

أحدكم بأحد من خلق اللَّه، فإنّه لا يدري أيّهم ولي اللَّه» [١].

«همانا خداوند عزّوجلّ سه چيز را در سه چيز پنهان ساخته، رضامندى خود را در طاعتش و نارضايتى خود را در معصيتش، و ولىّ خود را در ميان خلقش پنهان ساخته است، بنابراين كسى از شما چيزى از طاعت الهى را كوچك نشمارد، چون، نمى‌داند در كداميك از طاعتها رضامندى خداوند نهفته است، و همچنين هيچيك از گناهان و معاصى را ناچيز نشمارد، چراكه نمى‌داند در كداميك از گناهان نارضايتى خداوند نهفته است، و همچنين هيچكسى از خلق را مورد تحقير قرار ندهد، چراكه نمى‌داند كداميك از ايشان ولىّ خدا مى‌باشند.»

٣- عيبجويى ديگران و تحقير آنان بسبب كاستيها و عيوبشان نيز به مثابه گامى در راه تباه ساختن روابط اجتماعى و سرچشمه‌ى نزاعهاى خطرناك، عملى نامشروع تلقّى مى‌شود.

٤- در اسلام از نسبت دادن القاب بد به يكديگر نهى شده است، و روايات نيز بر استحباب نسبت دادن دوست داشتنى‌ترين القاب به برادران دينى دلالت دارند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرموده‌اند:

«من حقّ المؤمن على المؤمن أن يسميه بأحبّ أسمائه إليه» [٢].

«يكى از حقوق مؤمن بر مؤمن اين است كه او را با دوست داشتنى‌ترين نامها در نزد وى، نامگذارى كند.»