احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٤٧ - ٥ - بالاترين مراتب بهداشت فردى

و ابزارهاى مورد استفاده، و همچنين قوانين فراهم كننده امنيّت و سلامت تمام توليدات در بالاترين معيارهاى بين المللى.

دوّم: آگاه ساختن مردم از امور بهداشتى و بيان دست كم، آموزه‌هايى كه هر فرد براى محافظت از سلامت خود بدانها نياز دارد. شناخت قوا و نيروهاى خود و چگونگى محافظت از آنها در برابر بيماريها و همچنين چكونگى رساندن اين قوا به رشد لازم از طريق تغذيه مناسب و ورزش و مانند اينها، و شناخت بيماريها، وعلل آنها و چگونگى پيشگيرى از مبتلا شدن به آنها و آشنايى به روشهاى درمان آن بيماريها، همه و همه از جمله اين آموزه‌ها مى‌باشند.

در واقع اين آگاهى بايد در مدارس، و از سال اوّل ابتدائى تا آخرين سال دانشگاه به فرزندان جامعه داده شود، همچنين بايد اين آگاهيها از رهگذر رسانه‌هاى ديدارى، شنيدارى و نوشتارى به گوش و ديد مردم برسند.

سوم: اهتمام به فراهم آوردن پزشكان و پرستاران مجرّب و تهيّه داروهاى ضرورى و ساخت بيمارستان و درمانگاه، و تعريف برخوردارى از خدمات بهداشتى و درمانى به عنوان حقّ طبيعى هر انسان.

چهارم: فقها مى‌بايست پس‌از مشاوره‌گرفتن از كارشناسان و سازمانهاى مربوطه درباره مسايل مهمّ بهداشتى همچون واكسيناسيون عمومى عليه بيماريهاى واگيردار ومهلك، به صدور فتاوى ويژه همّت گمارند.

پنجم: نيكوكاران نيز بايد فراهم آوردن وسايل خدمات بهداشتى و درمانى براى عموم مردم و نيازمندان را در زمره طرحهاى خداپسندانه خود بگنجانند.