احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٢٢٧ - ١ - تغذيه و ارزش زندگى
٧- بايد به اندازه خورد و به اندازه نوشيد، و در خوردن و آشاميدن اسراف نكرد و از آنچه خوردنش حرام است براى خوردن استفاده نكرد و...
٨- انسان بايد حقّ غذا را با انفاق كردن، بر حسب آنچه خواهد آمد، ادا كند:
الف- هرفردى، بايد برنامههاى اقتصادى خود را بر مبناى فراهم آوردن حقوق تهيدستان سامان بخشد. لذا بايد از مصرف شخصى بويژه در تجمّلات و امور مصرفى زايد كاست و بر انفاق به نيازمندان افزود. چهبسا ضايعات نانى كه در يك كشور متوسّط توليد مىشود، براى سير كردن يك ملّت گرسنه كفايت كند، و چهبسا آنچه كه ثروتمندان خرج سيگار و يا پيش غذا و يا تنوّع در نوشيدنيها، مىكنند و يا هزينهاى كه براى آراستن خانهها و يا تعويض بىدليل اتومبيلهاى خود متقبّل مىشوند، تمام بيكاران كشورشان را صاحب شغل كند.
ب- بايد همواره جوياى حال همسايگان و خويشان و همشهريان باشيم، تا اگر به گرسنهاى در ميان آنها برخورد كرديم، بىدرنگ سير كردن وى را در رأس امور قرار دهيم.
ج- دولتها بايد اقتصاد خود را در جهت از ميان بردن فقر و گرسنگى، كاستن از شكاف طبقاتى بوجود آمده در ميان اقشار جامعه و همبستگى اجتماعى سوق دهند.
د- از آنجا كه انسانها افراد يك خانواده بزرگ را تشكيل مىدهند، و نيز در جهان مناطق مصيبت زده فراوانى، نيازمند كمكهاى غذايى همنوعان