احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٤٤ - ٤ - حاكم پيراسته

شما جلب نشود) و (من با اين دستور،) نمى‌توانم حادثه‌اى را كه از سوى خدا حتمى است، از شما دفع كنم. حكم و فرمان، تنها از آن خداست. بر او توكّل كرده‌ام؛ و همه متوكّلان بايد براو توكّل كنند".»

رهيافت وحى:

يكى از كارهايى كه سلامت نظام اسلامى را به خطر مى‌اندازد، پيروى از خواست مردم، بويژه پيروى از خواست اسرافكاران و تجمّل‌گرايان و اعيان و اشراف مى‌باشد. از همين رو بايد كتاب الهى را معيارى براى حكم و داورى قرار دهيم.

احكام:

١- بر حاكم اسلامى واجب است كه از پيروى خواستها و هوا و هوسها برحذر باشد و بيم پراكندگى كسانى را كه به دنبال هوى و هوس خود هستند، را از دور خود به دل راه ندهد.

٢- حاكم اسلامى براى پايدار ماندن بر راه حقّ، بايد بر خدا توكّل كند، و بداند كه در صورت عدم يارى خداوند، هر آن ممكن است در برابر خواستها و هوسها سقوط كرده و يارى خداوند را از دست داده و به سستى گرايد.

٣- حاكمى كه خواستار اجراى احكام الهى و سرباز زدن از پرستش غير خدا است، بايد در جهت پاكسازى قانونها از جهل، مصلحت انديشى و تعصّب گام بر دارد و با مقاومت در برابر تأثيرات عوامل ياد شده، قوانين‌