احكام شريعت پيرامون حيات طيبه - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٨ - ٣ - سلام، درود مؤمنان

رهيافت وحى:

مؤمنان با يكديگر به يك زندگى همراه با صلح و آرامش مى‌پردازند و دشمنى، كينه‌توزى، و خشم و نخوتى در ميان ايشان ديده نمى‌شود. ايشان هرگاه به هم مى‌رسند به يكديگر سلام مى‌كنند و هرگاه يكديگر را بدرود گويند با سلام و سلامت خواهى از يكديگر جدا مى‌شوند. بلكه ايشان در برخورد با نادانان نيز سلام مى‌كنند. با اينكه سلام كردن مؤمنان دراين مورد، از جدايى و اختلاف حكايت دارد ولى دراين اظهار جدايى، فرد مسلمان هيچ خواست شومى را درباره كسى در دل نمى‌پروراند. از آنچه گذشت احكام زير را بدست مى‌آوريم:

احكام:

١- مستحب است مؤمنان به هركس كه مى‌رسند چه كوچك و چه بزرگ سلام كنند، تا اين سلام سمبلى باشد براى روابط مثبت و برگرفته از احترام متقابل به حقوق يكديگر و به رسميّت شناختن يكديگر و هميارى ميان مؤمنان.

٢- سلام و سلامت خواهى در وقت جدائى نيز گونه‌اى سلام محسوب مى‌شود، چون، همانگونه كه مؤمنان وقتى با يكديگر ديدار مى‌كنند نخست براى حاكم كردن جوّى امن و آرام براى گفتگو و هميارى نياز به سلام كردن دارند، در هنگام جدايى نيز براى نشان دادن اطمينان و احساس آرامشى كه حتّى در غياب يكديگر نسبت به هم دارند، نيازمند